ในเรื่องนี้...  จะพูดถึงความหวัง  และโอกาสครับ...

ในการเลี้ยงกล้วยไม้...  หลายท่านต้องจำใจเสียกล้วยไม้ไปในหน้าฝนด้วยโรคเน่ายอด  กันหลายท่าน...  ผมก็เป็นเหมือนกัน  ถ้าต้นไม่กี่บาทก็ไม่มีปัญหา  แต่ถ้าต้นไหนราคาสูงก็แทบขาดใจเหมือนกันครับ...  ทางที่ดีก็หายามาฉีดกันไว้ก่อนก็จะดีครับ  แต่ผมไม่ชอบสารเคมี  ก็เลยเลี้ยงแบบชีวภาพ  ก็ได้อย่างเสียอย่างครับ...

โดยปกติแล้ว...  เมื่อต้นไหนเป็นโรคเน่ายอด  บางท่านให้จับทิ้งครับ...  เพราะเชื่อมีโอกาสติดต้นอื่นได้  แต่ผมเสียดายครับ  ไม่เคยทิ้งสักที  คือถ้าตาย  ก็ต้องแห้งตายให้เห็ยกับตาครับว่าตายแน่แล้ว  ผมจึงค่อยเอาออกทิ้ง... 

ด้วย...  เป้นคนขี้เหนียวเล็กน้อย  บวกกับเลี้ยงไม่หวังเพื่อการค้า  ก็เลยจัดการ  "เฉือน"  ครับ  โดยการดึงยอดที่เน่าออกก่อน  จากนั้นใช้กรรไกรคู่ชีพ  ตัดไล่ลงมาเรื่อย ๆ  ทีละนิด ๆ  จนแน่ใจว่า  ไม่มีร่องรอยของ  การเน่าอยู่...  ถ้าเป็นไปได้  หากตัดแล้วมีใบเหลือบ้างก็จะดีครับ...  (ส่วนที่ตัดออกให้ใส่ถุงแล้วทิ้งขยะนะครับ  อย่าทิ้งไว้แถวนั้นครับเดี๋ยวจะกระจายโรคไปต้นอื่น)

จากนั้น...  ก็ใช้  ยาสามัญประจำเรือน  "ปูนแดง"  ทาที่ปากแผลไว้ครับ...  เพื่อยับยั้งเชื่อราที่รอยตัด...  แล้วงดน้ำให้ปูนแห้ง  แผลแห้ง  ก็รดน้ำปกติครับ...  อย่าหวังมากครับ  คิดว่ามันตายไปแล้ว...  ถ้ามีโอกาสก็จะเห็นอย่างในรูปครับ...

http://my2tum.multiply.com/photos/

หาก...  ต้นไหนที่สมบูรณ์ดีอยู่  หรือตาที่ลำต้นยังไม่ตายเสียก่อน  ก็จะมีต้นอ่อนเกิดขึ้นมาครับ...  บางต้นเกิดที่โคนต้น  บางต้นก็เกิดที่ยอดรอยตัดครับ... 

ปล.  การปลูกกล้วยไม้  แต่ละชนิด  ไม่มีกฏตายตัว...  เพราะกล้วยไม้จะงามขึ้นอยู่ที่พื้นที่การเพาะเลี้ยงและการเอาใจใส่  ดังนั้นสิ่งนี้แนะ  มิได้ชี้นำ  แต่เป็นเรื่องของการแนะนำ  และปรับใช้กับสภาพแวดล้อม...  มิได้หวังให้ทำตาม  แต่หวังให้คิดถึงความเป็นไปได้...