การแก้ปัญหานักเรียน

การแก้ปัญหานักเรียน

ชื่อ กัลยาณี  เรือนงาม

นักศึกษาปริญญาโท รุ่น 8 หมู่ 1 เอกหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา

                ในปีการศึกษา 2552 ได้รับหน้าที่เป็นครูประจำชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/11 ได้พบปัญหาของนักเรียนชายคนหนึ่ง บ้านอยู่สีคิ้ว ต้องนั่งรถไฟ ไป-กลับ โรงเรียนทุกวัน และวันเสาร์ทางโรงเรียนได้เปิดสอนเสริมวันเสาร์ให้กับนักเรียน มีวันหนึ่งเป็นวันเสาร์ครูได้รับโทรศัพท์จากผู้ปกครองของนักเรียนถามว่าลูกได้มาเรียนพิเศษหรือไม่ ซึ่งขณะนั้นครูได้เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัย ให้คำตอบกับผู้ปกครองไม่ได้ว่าลูกได้เข้าเรียนหรือเปล่า วันจันทร์ครูจึงได้เช็คกับคุณครูท่านอื่นที่สอนวันเสาร์ ได้ความว่าเด็กคนนี้ไม่ได้เข้าเรียน จึงสอบถามกับนักเรียนว่าไปทำอะไรที่ไหน ผู้ปกครองสอบถามมา เนื่องจากนักเรียนได้โกหกผู้ปกครองว่าได้มาเรียนพิเศษทุกวันเสาร์ สอบถามได้คำตอบจากนักเรียนว่า ไปเล่นเกมส์ที่เดอะมอล์ล และได้ปฏิบัติเช่นนี้มาหลายครั้งแล้ว ซึ่งผู้ปกครองก็ไม่ทราบ ครูได้ตักเตือนและสอนให้นักเรียนรู้ว่าสิ่งใดควรทำ สิ่งใดไม่ควรทำ และไม่ควรโกหกพ่อ แม่ หลังจากนั้นครูได้โทรศัพท์คุยกับแม่ของนักเรียน ท่านบอกว่าเป็นเด็กเอาแต่ใจ ดุหรืออบรมสั่งสอนก็ทำเป็นไม่พอใจ และลูกก็ไม่ชอบเรียน แต่แม่ก็อยากให้เรียนจะได้มีความรู้มากขึ้น ครูจึงแนะนำว่าให้ตามใจเขาบ้าง ไม่ต้องให้เรียนทุกสัปดาห์ก็ได้ เพราะนักเรียนที่ไม่ชอบเรียนก็จะหนีเรียนและจะโกหกอยู่เรื่อยไป เราก็จะไม่รู้ว่าเขาไปทำอะไรบ้าง สู้ให้เขาตกลงกับเราว่าจะทำอะไรเมื่อไรดีกว่าบังคับให้เขาเรียนอย่างเดียวหรือต้องทำอย่านั้นทำอย่างนี้ตามที่คุณแม่ต้องการ

                หลังจากนั้นประมาณ 1 เดือน คุณแม่ของนักเรียนโทรมาถามอีก เพราะนักเรียนคนนี้ได้มาเรียนวันเสาร์ แต่มีญาติเห็นว่าอยู่ที่เดอะมอล์ล แม่โทรศัพท์หาก็ปิดเครื่อง วันจันทร์ครูสอบถามได้ความว่าไปกับเพื่อนที่มาเรียนพิเศษ 3 คน หนีเรียนพิเศษเหมือนกัน ครูเลยปรึกษากับผู้ปกครองว่าคงต้องตกลงกับลูกว่าให้บอกตรง ๆ ว่าขอไปเล่นเกมบ้าง บางสัปดาห์ก็ให้เรียนบ้าง ไม่อยากเรียนพิเศษก็อยู่บ้านบ้างก็ได้ หลังจากนั้นครูก็สอบถากับนักเรียนบ่อย ๆ ว่า โกหกคุณแม่อีกหรือไม่ นักเรียนก็บอกว่าไม่โกหกคุณแม่แล้ว เมื่อเช้าภาคเรียนที่ 2 คุณแม่โทรหาครูประจำชั้นอีก บอกว่าลูกดีขึ้น เริ่มอยากที่จะเรียนมากขึ้น และบอกกับแม่ว่าเดี๋ยวนี้เป็นเด็กดีแล้ว และเริ่มที่จะคบกับเพื่อนที่เรียนหนังสือ เดี๋ยวนี้มาเรียนแต่เช้า นั่งรถบัสมาบอกกับแม่ว่ามาแต่เช้าจะได้อ่านหนังสือกับเพื่อน ๆ แม่และครูก็ดีใจที่นักเรียนเป็นนักเรียนที่ดี มีพฤติกรรมที่ดีขึ้น

                การที่ครูและผู้ปกครองได้พูดคุยกันถึงปัญหาของนักเรียน ทำให้เราได้แก้ไขปัญหาของนักเรียนที่เกิดขึ้น มีปัญหาอะไร ให้เปิดใจคุยกับลูกและช่วยกันแก้ปัญหาจะทำให้สิ่งต่าง ๆ ดีขึ้น ไม่ต่างคนต่างอยู่ หรือต่างก็เอาแต่ความคิดของตนเอง เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง