เช้าวันนี้ผมนั่งดูข่าวตอนเช้าช่อง 9 โมเดิ้ลนาย ช่วง ตอมแมลงวัน ซึ่งเป็นช่วงที่นำสาระดี ๆ มามอบให้ผู้ชม และเช้าวันนี้ ผมได้รู้จัก อาจารย์เผ่าทอง ทองเจือ บุรุษหนุ่มที่ใช้ชีวิตทั้งชีวิตเพื่อผ้าไทย
อาจารย์เล่าให้ฟังว่า เมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว หมอตรวจพบว่า อาจารย์เป็นมะเร็งในระยะสุดท้าย มีชีวิตอยู่ได้อีกประมาณ 3 เดือน อาจารย์ใช้ความสงบแล้วพิจารณาตัวเองอย่างมีสติ สิ่งใดที่เคยทำแล้วเกิดสิ่งไม่ดีต่อร่างกายท่านเลิกหมด ในใจคิดว่าทำอย่างไรจึงจะยื้อชีวิตตัวเองออกไปให้ยาวนานได้
ท่านคิดแต่เพียงว่า ความตายเป็นเรื่องธรรมดา ทุกคนเกิดมาก็ต้องตาย แต่มีคำพูดอยู่ประโยคหนึ่ง ที่ผมเห็นว่าอาจารย์เผ่าทองใช้วิธีคิดบวกมาเป็นส่วนหนึ่งของการคิดเพื่อที่จะยืดชีวิตให้ยาวนานออกไป ต้องขออนุญาตใช้คำพูดของอาจารย์เผ่าทอง ที่ท่านพูดออกอากาศเป็นภาษาพ่อขุนรามนะครับ ท่านบอกกับโรคร้ายว่า
"...ถ้ากูตาย....มึงก็ต้องตาย...ถ้ามึงกลัวตาย...ก็จงหนีออกไปจากร่างกายของกูซะ..."
ผมเข้าใจว่าท่านคงปลอบใจตัวเองนะครับ แต่คล้าย ๆกับว่า เจ้าโรคร้ายมันคงกลัวตาย ท่านถึงได้อยู่มาเท่าทุกวันนี้ เห็นมั๊ยครับ การคิดบวก อาจจะช่วยบวกชีวิตได้
สวีสดี ท่าน ผอ.
มีปรัชญามาฝากเป็นข้อคิด มิตรคู่ กศน.จริงๆเลยคะ ขอบคุณและขอบคุณล่วงหน้าสำหรับหนังสือ ของทวงหน่อยนะคะ
สวัสดีครับท่าน ผอ. ขวัญใจ
ผมคิดว่า สรรพสิ่งในโลกนี้ล้วนขึ้นอยู่กับมุมมอง ถ้าเราเป็นคนที่มองในแง่ดีเสมอ ก็ไม่เห็นว่าผิดอะไร สังคมที่ยุ่งเหยิงอยู่ทุกวันนี้เพราะมุมมองของคนที่แตกต่างกัน จริงมั๊ย หนังสือ ช่วงนี้ไม่ค่อยอยู่บ้าน แต่พรุ่งนี้จะจัดส่งไปให้นะครับ แม่คุณ
สวัสดีค่ะ ท่านผอ.
ช่วงนี้ไม่อยู่บ้าน.....แอบหนีเที่ยวที่ไหนเอ๋ย....ผ่านอีสานเข้าเขตโคราชไม่คิดถึงน้องนุ่งบ้างหรือไงหน้อ....
สวัสดีครับท่านรองก้อย
แม้ว่าผมจะเกษียณอายุราชการแล้ว แต่พรรคพวกหลายคนยังคิดว่ายังทำงานได้อยู่ ก็เลยเชิญไปบรรยายบ้างเป็นครั้งคราว ประกอบกับได้รับเชิญให้เข้าร่วมเป็นกรรมการที่ปรึกษาโครงการรักษ์ลุ่มน้ำบางปะกงและโตนเลสาป ก็เลยมีงานให้ทำอยู่บ้างพอคายเหงา รองก้อยอย่าคิดมากซิครับ
ไม่ได้คิดมากค่ะ.....แต่คิดถึงค่ะเจ้านาย....มีโอกาสผ่านมาทางนี้อย่าลืมแวะมาเยี่ยมกันบ้างเด้อค่ะ
ท่านรองครับ ถ้าผ่านโคราชผมแวะแน่นอน เสียดายมีอยู่วันหนึ่งไปกราบหลวงพ่อพุธ ที่เจดีย์ของท่าน บังเอิญไปหลายคน เกรงใจว่ารองก้อยจะเปลืองตัง เลย อมิตาพุต