เด็กๆ ของเรา “เป็นทาส” อาหารขยะ แฟชั่น และมือถือ ฯลฯ กันจนยากเยียวยา และกำลังถูกหลอกให้เป็นทาสที่ภักดีของน้ำอัดลม....

         โฆษณาน้ำดำยี่ห้อหนึ่ง เพิ่งออกอากาศไม่นาน  ใช้พรีเซนเตอร์เป็นเด็กผู้ชายเป็นเด็กประถมในโรงเรียนชนบท ใสซื่อ น่ารัก เป็นธรรมชาติมาก  เสียงเด็กชายเล่าเรื่องพ่อที่เป็นคนขับรถด้วยความภูมิใจ  (ประกอบภาพรถบรรทุกน้ำอัดลม)  พรรณนาว่านอกจากพ่อทำงานเพื่อครอบครัวแล้ว  พ่อยังเป็นคน “ส่งความสุข” ให้แก่ทุกที่ที่พ่อไป

         ดูเหมือนดี อบอุ่น  แต่เราต้องไม่ตกหลุมพรางโฆษณา  ว่ามีจุดมุ่งหมายคือ  สร้างความรู้สึกที่ดีต่อน้ำอัดลม ปลูกฝังความเชื่อว่าน้ำอัดลมเป็นเครื่องดื่มที่ทำให้มีความสุข  เด็กๆ ดูทุกวันก็คล้อยตาม  พ่อแม่ดูทุกวันก็คล้อยตาม  อีกหน่อยเด็กๆ จะดื่มน้ำอัดลมแทนน้ำ แทนนม

        เครื่องดื่มที่ดีที่สุดสำหรับทุกคนคือน้ำสะอาด  ไม่ใช่น้ำอัดลม

        เด็กๆ ของเรา “เป็นทาส”  อาหารขยะ  แฟชั่น  และมือถือ ฯลฯ กันจนยากเยียวยา  และกำลังถูกหลอกให้เป็นทาสที่ภักดีของน้ำอัดลม.... 

          น้ำอัดลมพยายามเข้าไปในโรงเรียนมาเรื่อยๆ กระทรวงสาธารณสุข และองค์กรด้านโภชนาการเพื่อเด็กพยายามขัดขวาง  แต่ไม่ค่อยสำเร็จ  น้ำอัดลมยังเข้าไปวางขายได้ในโรงเรียนใหญ่ๆ ในกรุงเทพเกือบทุกโรง  และ กำลังคืบคลานไปโรงเรียนเล็กๆ ในต่างจังหวัด     

        น้ำอัดลมครองใจวัยรุ่นเรียบร้อยแล้วด้วยการสร้างความเชื่อว่าเป็น  “เครื่องดื่มสำหรับคนรุ่นใหม่”  และกำลังขยายตลาดลงไปที่เด็กประถม เล็กลงไปเรื่อยๆ อีกหน่อยอาจขยายฐานลงไปโรงเรียนอนุบาล

        คงไม่ต้องพูดว่าทำไมเด็กๆ (และผู้ใหญ่ด้วย) จึงไม่ควรดื่มน้ำอัดลม  เพราะคิดว่าผู้ใหญ่ทุกคน โดยเฉพาะครูและบุคลากรสาธารณสุข ที่เป็นประชากรกลุ่มใหญ่ใน G2K ย่อมรู้ดี

          เราคงต้องช่วยกันคิดว่า  เราจะต่อต้านการปลูกฝังความเชื่อนี้อย่างไร

          ฉันอยากให้มีกฎหมายออกมาควบคุมไม่ให้น้ำอัดลมเข้าโรงเรียน  (เคยอ่านมาว่ามีประเทศหนึ่งใกล้ๆ เรา รัฐบาลประกาศห้ามน้ำอัดลมเข้าไปขายในโรงเรียน)  เหมือนกฎหมายห้ามโฆษณาเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

          ใครมีเพื่อนทำงานองค์กรเอกชน มีความคิดดีๆ มีเครือข่าย ช่วยบอกต่อ  และ

          กรุณาช่วยคิดด้วยค่ะ  อย่ายอมให้เด็กๆ เป็นทาสน้ำอัดลม.

พฤหัส ๒๔ ธันวาคม ๒๕๕๒