|
วังน้ำเขียว...การท่องเที่ยวแบบยั่งยืน
ยุทธศาสตร์ในการท่องเที่ยววังน้ำเขียวได้ถูกแบ่งออกเป็นสี่ส่วนตามลักษณะภูมิประเทศ สภาพแวดล้อม วัฒนธรรมท้องถิ่น ลักษณะการประกอบอาชีพของประชากร ดังต่อไปนี้
1. การท่องเที่ยวเพื่อสุขภาพ หมายถึงการท่องเที่ยวเพื่อการพักผ่อน และเรียนรู้การรักษาสุขภาพกายใจ สัมผัสความเพลิดเพลินจากธรรมชาติรอบตัว ทั้งรูป รส กลิ่น เสียง ละจากชีวิตเมือง มาเติมเต็มด้วยการทำตัวกลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกันกับธรรมชาติ ไม่เรียกร้องสิ่งที่แปลกปลอมจากสภาพเดิมของท้องถิ่น อาทิ คาราโอเกะ แอร์คอนดิชั่น และสิ่งอำนวยความสะดวกนานาชนิด รวมถึงไม่ควรสร้างกิจกรรมที่ไม่เข้ากับสภาพแวดล้อมบางประเภท เช่น ตั้งวงเหล้า เล่นไพ่ เปิดเพลงเสียงดัง ส่งเสียงเอะอะรบกวนนักท่องเที่ยวท่านอื่น หรือรบกวนธรรมชาติ เป็นต้น กิจกรรมที่สามารถทำได้ในการท่องเที่ยวเพื่อสุขภาพมีมากมาย เช่น ชมความงามของธรรมชาติ พักผ่อน นอน อ่านหนังสือ วาดรูป ขี่จักรยาน เดินเล่น จ๊อกกิ้ง ออกกำลังกาย ทานอาหารประเภทสุขภาพ ผัก ผลไม้ ที่ทั้งสด อร่อย มีคุณค่าทางโภชนาการ และเป็นประโยชน์ต่อร่างกาย สิ่งเหล่านี้เป็นวิธีที่นักท่องเที่ยวสามารถสัมผัสความเป็นตัวตนที่แท้จริงของวังน้ำเขียวได้เป็นอย่างดี
2. การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ หมายถึง การท่องเที่ยวอย่างมีความรับผิดชอบในแหล่งธรรมชาติ ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นที่เกี่ยวกับระบบนิเวศ ภายใต้การจัดการสิ่งแวดล้อมและการท่องเที่ยวอย่างมีส่วนร่วมของท้องถิ่น เพื่อมุ่งเน้นให้เกิดจิตสำนึกต่อการรักษาระบบนิเวศอย่างยั่งยืน ซึ่งในส่วนนี้ต้องการความร่วมมืออย่างมากจากนักท่องเที่ยวที่มาพักผ่อน ตักตวงความสุขจากธรรมชาติ ว่า ต้องไม่ทิ้งอะไรที่เป็นส่วนเกินไว้ และไม่เปลี่ยนแปลงสภาพที่เป็นอยู่ อย่าพยายามใช้ความคิดสร้างสรรค์แบบไม่ถูกที่ อาทิ แกะสลักชื่อท่านพร้อมคนรักไว้ที่ต้นไม้ หรือผนังหิน เป็นต้น รวมถึงไม่นำอะไรที่เป็นของธรรมชาติติดตัวกลับไป เพื่อคนรุ่นหลังที่มาท่องเที่ยว จะยังคงเห็นความงาม และประทับใจเหมือนที่ท่านเคยได้รับ
3. การท่องเที่ยวเชิงเกษตร หมายถึงการเดินทางท่องเที่ยวไปยังพื้นที่เกษตรกรรม สวนเกษตร วนเกษตร ฟาร์มปศุสัตว์ เพื่อชื่นชมความสวยงาม ความสำเร็จ และเพลิดเพลินในแหล่งเกษตรกรรมนั้น บนพื้นฐานการท่องเที่ยวอย่างมีความรับผิดชอบ ให้เกียรติ มีจิตสำนึกต่อการรักษาสภาพแวดล้อมของสถานที่ และมีความเข้าใจในสภาพที่เป็นอยู่ ไม่คาดหวังถึงการบริการที่เอาใจทุกอย่างแบบแหล่งท่องเที่ยวเพื่อการค้าของเอกชน เพราะเขาเหล่านั้นเป็นเกษตรกรที่ทำการเกษตรอย่างแท้จริง ถ้านักท่องเที่ยวเที่ยวอย่างเข้าใจ จะพบว่าน้ำใจจากเกษตรกรนั้นมีมากจนท่านจะประทับใจไม่มีวันลืมทีเดียว
4. การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม หมายถึง การเดินทางท่องเที่ยวเพื่อชมงานประเพณีต่างๆ ในรอบปี ที่ชาวบ้านในท้องถิ่นนั้นๆจัดขึ้น และได้สัมผัสสถานที่ท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมที่สำคัญในท้องถิ่น ได้รับความเพลิดเพลินตื่นตาตื่นใจในสุนทรียศิลป์ ได้รับความรู้ ความเข้าใจต่อสภาพสังคมและวัฒนธรรม บนพื้นฐานการท่องเที่ยวอย่างมีความรับผิดชอบ และมีจิตสำนึกต่อการรักษามรดกทางวัฒนธรรมโดยประชาชนในท้องถิ่นมีส่วนร่วมการจัดการการท่องเที่ยว
|
เคยได้ยินพูดถึงกันบ่อยๆ ยังไม่เคยไป น่าสนใจอยากได้ข้อมูลรายละเอียด ขอบพระคุณ