อยากเล่าประสบการณ์จากตัวเองที่พบมา ทำไมถึงเชื่อเรื่องกรรม ได้ศึกษาพระอภิธรรมพื้นฐาน บอกว่าคนที่ทำผิดศีลข้อลักทรัพย์ จะรักษาทรัพย์ไม่อยู่มีอันต้องเสียทรัพย์ไป ซึ่งตัวเองก็เสียทรัพย์มาตลอด ทั้งๆ ที่ไม่น่าจะเสียเลย เพราะปัจจุบันไม่เคยทำผิดศีลข้อลักทรัพย์  แต่คงเป็นกรรมจากอดีตชาติมากกว่า ที่ตามให้ผลอยู่ จึงทำให้เสียทรัพย์จากเหตุต่างๆ คือ

          1. ให้เงินคนลืมเพราะสงสารอยากช่วยเหลือเขา แต่ปรากฎว่าเขาไม่ใช้คืนก็สูญไปเสียไปประมาณ 5 - 6 หมื่นบาท

          2. ซื้อกองทุนหุ้นของแบงค์ต่างๆ ประมาณ 2 แสนกว่า ก็หุ้นตก ขายไม่ได้เพราะถ้าขายก็ขาดทุนต้นทุน 10 บาท ปัจจุบันเหลือประมาณ 3 - 4 บาท

           3. ซื้อคอนโดเมโทแถวรัตนาธิเบศร์ดาวน์เงินไป  1 แสนบาท ก็ไม่สร้างต่อ  แถมขายให้บริษัทอื่นไปทำต่อ ไปขอเงินดาวน์คืนบริษัทใหม่ไม่รับผิดชอบ ก็เสียไปอีก

            4. เอาเงินไปให้คนกู้คิดดอกเบี้ยถูกๆ เพราะสงสารเขา กลับถูกโกงอีก ไม่ยอมคืนทั้งต้นทั้งดอก

            ปัจจุบันอยู่แบบเศรษฐกิจพอเพียงก็มีความสุขดี ไม่เดือดร้อนอะไร เพราะควบคุมค่าใช้จ่ายตัวเองได้  ก็ขอฝากไว้ว่าคนเราถ้าสร้างกรรมอะไรไว้กรรมนั้นย่อให้ผลแน่นอนจะช้าหรือเร็ว ถ้าช้าก็ข้ามไปอีกภพหนึ่ง ทำให้บางคนไม่เชื่อเรื่องกรรม เพราะบางครั้งยังไม่ให้ผลทันที ถ้าไม่ใช่กรรมหนัก แต่คนที่ทำกรรมไม่ดี ตัวเองเท่านั้นที่จะรู้ดีกว่าใครๆ นอกจากมีโมหะมากจึงหลงผิดทำให้ไม่รู้ซึ่งแก้ยาก