เด็นรุ่นเก่า กลัวคุณครู แต่ในส่วนลึก ก็มีความเคารพรัก

   

  ทุก ๆ ปี ในวันเสาร์ที่สองของเดือน ธันวาคม พวกเราศิษย์เก่า โรงเรียนสภาราชินีรุ่น ม.ศ. 3  ป๊ 2516 กับ ม.ศ. 5 ปี  2518 ต่างก็ตกลงกันว่าจะต้องมาพบปะสังสรรค์กันปีละครั้ง โดยจัดติดต่อมา 18  ปี แล้ว สาเหตุที่จัดในช่วงนี้ เพราะที่ตรังมีงานเฉลิม ฯ เพื่อนที่อยู่ต่างจังหวัดมักกลับมาเยี่ยมบ้านในช่วงนี้   โดยมีเพื่อ่นที่เป็นโต้โผอยู่ประมาณ 6-7  คน ซึ่ง มี อ.ฐานิตย์  ผอมแก้ว จากวิทยาลัยการอาชีพตรัง เป็นแม่งาน ที่คอยอำนวยความสะดวกและประสานงานให้เพื่อนได้มาพบกันอย่างสะดวกสบาย กล่าวคือเตรียมสถานที่อาหารเครื่องดื่ม  ประสานงานติดต่อกับเพื่อที่อยู่ต่างจังหวัด ต่างประเทศ  ฯลฯ เนื่องจากพวกเราเป็นเด็กแผนกศิลป์ อาชีพส่วนใหญ่ก็จะเป็นคุณครู มีบางคนที่ฝ่าวงล้อมออกไปเป็นทหาร ตำรวจ นายอำเภอ ปลัด และประกอบธุรกิจส่วนตัว

   ตัวผู้เขียนเองบางปีก็ได้มา บางปีก็ไม่ได้มาร่วมงานสังสรรค์  เพราะต้องระเหเร่ร่อนไปทำงาน อยู่จังหวัดอื่น แล้วติดงานบ้าง ติดธุระบ้าง  ปีนี้มีโอกาสได้ย้ายกลับมาอยู่ที่บ้าน ก็มีโอกาสได้ไปร่วมเตรียมงาน ก็เห็นในความเสียสละของกรรมการรุ่น (กรรมการตลอดกาล ) เมื่อคืนวาน เราจัดงานที่ร้านฟ้าใส ในตรังสปอร์ตคลับ มีเพื่อนๆ มาร่วมงานประมาณ 60  คนบางคนไม่เคยมาเพิ่งมาเป็นครั้งแรก ก็เลยมีการคุยกัน ถามข่าวคราวกัน เป็นบรรยากาศที่ทำให้หวนนึกถึงความหลังสมัยที่เรายังเป็นนักเรียน ตอนนั้นเราสนุกสนานกัน  แต่ผ่านไป 20 กว่าปี ตอนนี้ บางคนก็ยังมีลูกเล็ก ๆ บางคนก็มีหลานแล้ว เป็นหลานปู่ หลานยาย ก็ว่ากันไป  เป็นความอบอุ่นที่เพื่อนยังมีให้ต่อกัน นับเป็นความผูกพันที่ลึกซึ้ง งานเลี้ยวรุ่นของพวกเรา ไม่ได้เชิญคุณครูมา เพราะเราเป็นเด็กยุคเก่าที่ยังกลัวคุณครู  ถ้าครูมาก็คงจะไม่กล้าสนุกแบบไร้สาระ (กลัวไปเอง ) แต่ในส่วนลึกเราก็เคารพรักคุณครูที่เคยสอน   แต่เราก็มีการไปร่วมพบปะคุณครูปีละครั้งที่งานศิษย์เก่าสภาราชินี 21  พฤศจิกายน ของทุกปี ที่โรงเรียนสภาราชินี

   นอกจากการเตรียมจัดงานสังสรรค์แล้วกรรมการชุดนี้ยังมีหน้าที่คอยจัดเตรียมพวงหรีด เงินทำบุญในนามของรุ่นกรณีพ่อแม่ของเพื่อนเสียชีวิต ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ไกล อย่างไร ก็จะต้องไป ร่วมงาน ก็นับเป็นกิจกรรมที่ทำให้พวกเราได้ใกล้ชิด มีความผูกพันกันตลอด ส่วนเงินที่เหลือจากงานสังสรรค์  ก็นำไปทำบุญ ให้เป็นทุนการศึกษากับเด็กที่ด้อยโอกาส  ช่างโชคดีที่เรามีเพื่อนดี ๆ มีความคิดดี ๆ ที่สร้างสรรค์บ้านเกิดเมืองนอน  แม้จะเป็นกลุ่มเล็ก ๆ แต่ก็เป็นความภาคภูมิใจในความเป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนสภาราชินี ที่ช่วยกล่อมเกลาให้เรามีความรู้ สามารถทำงานร่วมกับคนอื่นได้ มีความรักความเสียสละที่จะทำงานเพื่อส่วนรวม  ขอบคุณครูอาจารย์ทุกท่านที่ทำให้พวกเรามีวันนี้ได้