เมื่อ Jane กลับมาถึงห้อง เธอจึงลองลากเส้นเชื่อมจากเหยื่อรายที่ 4 เพื่อหาสถานที่ที่ฆาตกรน่าจะลงมือกับเหยื่อรายต่อไป ซึ่งมันคือบริเวณโรงพยาบาลร้างแห่งหนึ่งห่างจากเมืองประมาณ 20 กิโลเมตร แต่เธอจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีกแน่นอน ขณะที่เธอกำลังคิดเพลิน ๆ อยู่เธอก็เอะใจกับชื่อหนังสือ “หนทางแห่งการไถ่บาป” ที่เจอที่บ้านของหมอ Mark เธอจึงลอง check ใน Internet Bingo ! เธอเจอมันเข้าจนได้ใจความหนังสือดังกล่าว คือ “การไถ่บาปแก่ผู้กระทำผิดด้วยการทรมานตัวเองด้วยวิธีการต่าง ๆ เพื่อให้ตนเองบริสุทธิ์และจะได้ไปอยู่กับพระเจ้าซึ่งการไถ่บาปนั้นสุดท้ายคือการควักหัวใจ” ซึ่งเป็นลัทธิความเชื่อของพวกนอกรีต แล้วทำไม Mark ถึงสนใจหนังสือประเภทนี้ คืนนี้เธอนอนไม่หลับจึงคิดจะเดินไปคุยกับ Roy ที่ห้อง เมื่อไปถึงเธอเคาะประตูแต่ไม่มีเสียงตอบรับ เธอจึงเดินกลับห้อง ระหว่างที่เธอเดินกลับห้องนั้นเธอได้ยินเสียงเหมือนคนกำลังคุยกัน มันดังมาจากด้านหลังประตูหนีไฟ เธอคิดว่าดึกขนาดนี้แล้วยังมีใครแอบมาคุยกันจึงตัดสินใจเดินเข้าไปดู
ชายคนที่ 1 : มันเริ่มถี่เกินไปแล้วนะ ไหนว่าเราจะไม่ทำอีกไง
ชายคนที่ 2 : นายเป็นอะไรเกิดกลัวขึ้นมาเหรอ ไหนตอนแรกนายเป็นคนบอกเองว่าผู้หญิงพวกนี้มันทำร้ายจิตใจที่ภักดีของพวกเรา เพราะฉะนั้นเราต้องลงโทษพวกมันให้สาสมไง
ชายคนที่ 1 : แต่นายก็ไม่น่าจะทิ้งอะไรไว้เป็นหลักฐานให้เจ้าหน้าที่สืบหาตัวเราได้
ชายคนที่ 2 : นายไม่ต้องกลัวแค่ตำรวจหญิงคนหนึ่ง ฉันคิดว่าเหยื่อรายต่อไปอาจอยู่ไม่ไกล
ขณะที่ Jane กำลังแอบฟังการสนทนาของคนทั้ง 2 อยู่นั้น เธอถอยไปชนถังดับเพลิงจึงเกิดเสียงดังขึ้น ทำให้ทั้ง 2 คนรู้ตัวและรีบวิ่งมาดูต้นเสียง แต่ไม่พบอะไร
ชายคนที่ 1 : นายรีบไปก่อน ฉันจัดการเอง
โชคดีที่ Jane หลบทัน เธอรีบเดินกลับห้องพักของตนทันที เธอคิดว่าคำพูดของคน 2 คนมีพิรุธอาจเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นก็ได้ แล้วทั้ง 2 คนเป็นใครล่ะ ขณะที่เธอกำลังจะเปิดประตูก็มีเสียงเรียกเธอดังขึ้น “Jane คุณนอนไม่หลับเหรอครับ” Roy นั่นเอง เธอจึงตั้งสติพยายามไม่ให้มีพิรุธ
Jane : เปล่าค่ะพอดีได้ยินเสียงดังจึงออกมาดู แล้วคุณล่ะค่ะนอนไม่หลับเหรอ
Roy : อ้อ พอดีผมก็ได้ยินเสียงเหมือนกันเลยออกมาดู
Jane : ถ้างั้น ฉันว่าเรารีบเข้านอนกันเถอะพรุ่งนี้จะได้ช่วยกันหาทางจับตัวฆาตกรให้ได้ Good night ค่ะ
Roy : เช่นกันครับแล้วเจอกันพรุ่งนี้
Jane แอบติดตามดูพฤติกรรมของ Mark โดยที่ Roy และคนอื่น ๆ ไม่รู้ ผ่านไป 3 วันเขาไม่มีทีท่าหรือพฤติกรรมที่เป็นพิรุธเลย เช้าก็ออกไปทำงาน เย็นก็กลับบ้านเหมือนเดิมทุกวัน และอีกไม่กี่วันก็จะถึงวันพระจันทร์เต็มดวงอีกครั้ง เธอยังคงสังเกตพฤติกรรมของ Mark เช่นทุกวันที่ผ่านมา แต่คืนนี้เธอแอบมาตอนกลางคืน ขณะที่เธอกำลังนั่งสังเกตการณ์ในรถอยู่นั้นก็มีเสียงเคาะประตูรถดังขึ้น “ก๊อก ๆ” เธอเลื่อนกระจกลง แต่เธอต้องตกใจ เมื่อคน ๆ นั้นกำลังใช้ผ้าปิดจมูกเธอ ก่อนเธอจะหมดสติเธอมองหน้าเขาคนนั้นมันดูคุ้น ๆ เหมือนเธอเคยเห็นหน้าเขามาก่อนแล้วเธอก็หมดสติไป
Jane ลืมตาตื่นขึ้นมา มันเป็นห้องแคบ ๆ ห้องหนึ่งเหมือนห้องใต้ดิน ในห้องมีเตียง มีตู้ยาปฐมพยาบาล เธอพยายามหาทางออก เธอเจอหน้าต่างบานเล็ก ๆ ที่พอจะให้แสงผ่านได้ เธอจึงหาของที่จะใช้ทุบหน้าต่างแต่ไม่เจอ ซักพักประตูก็ถูกเปิดออก มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาคือ Mark นั่นเอง
Jane : คุณต้องการอะไรถึงจับตัวฉันมาขังแบบนี้ เธอพยายามควานหาปืนแต่มันไม่อยู่ที่กระเป๋าเธอแล้ว แต่มันอยู่ที่ Mark แทน
Mark : คุณมาแอบดูผมทำไม สงสัยว่าผมเป็นฆาตกรเหรอ
Jane : ถ้าคุณไม่ใช่แล้วจับฉันมาทำไม ปล่อยฉันไปซิ
Mark : ปล่อยคุณไป ผมก็แย่ซิ เพราะผมคิดว่าคุณคงระแคะระคายแล้วซิว่าผมเป็นฆาตกร
Jane : แล้วทำแบบนี้ทำไม
Mark : ก็เราช่วยไถ่บาปให้ผู้หญิงพวกนั้นนะซิ พวกคนบาป
Jane : แล้วฉันล่ะเกี่ยวอะไรด้วย คุณจะทำอะไรฉัน
Mark : คิดซิจ๊ะ ผมจะทำอะไรคุณดี
Jane : อย่านะ
Mark เดินตรงมาหาเธอ เธอพยายามขัดขืนต่อสู้ ขณะที่ทั้ง 2 กำลังต่อสู้อยู่นั้น Jane คว้าขวดใบหนึ่งจึงฟาดลงบนศีรษะของ Mark ทำให้เขาทรุดลงกับพื้น เธอรีบวิ่งออกทางประตู โดยมี Mark วิ่งตามไป เธอวิ่งตามแสงที่เห็นริบ ๆ จึงมาโผล่อีกด้านซึ่งเป็นชายป่าและมีเสียงคล้ายเสียงน้ำตก เธอจึงวิ่งตามเสียงน้ำไป ส่วน Mark ก็วิ่งตามไปติด ๆ โดยมีเลือดไหลออกจากศีรษะของเขา Jane มาชะงักอยู่บริเวณหน้าผา เบื้องล่างเป็นน้ำตก เธอไม่รอช้าตัดสินใจกระโดดลงจากหน้าผาอย่างไม่คิดชีวิต
