ภาษาพูดสั้นลงทุกวันๆ
ส่วนหนึ่งสงสัยเกิดความต้องการที่สื่ออย่างรวดเร็วในโลกดิจิตัล
ถ้าคำส่วนหนึ่งทำให้เข้าใจ ที่เหลือก็น่าจะละไว้ได้

วันหยุดสุดสัปดาห์ตั้งใจว่าจะหาลูกปลาคาร์พเล็กๆ สีแดงเข้มสดๆสักตัวสองตัวมาสะสมเข้าชุดคอลเล็คชั่น ยืนจ้องอยู่นานสองนาน ลูกปลาว่ายไปมามองจนตาลาย ก็ไม่แน่ใจว่าจะซื้อตัวไหน

แล้วเด็กหนุ่มที่เข้าไปดูปลาก็หยุดจ้องดูปลาในบ่อ
สักครู่ก็พูดเปรยทำนองว่า "พี่น่าจะไปดูปลาที่......มีสวยๆเยอะเลย ทั้งบ่อนี้ผมดูไม่มีตัวไหนโดน"

ได้ยินสักครู่ สมองประมวล กำลังรอว่า เขาจะพูดต่อว่าอะไร
อ่ะไม่มี จบแล้ว จบประโยค
เพราะเดิมเข้าใจว่า "โดน" เป็น "กริยา" ก็รอคำที่ทำหน้าที่เป็น "กรรม" ของประโยค เมื่อไม่มีก็เลยเงยหน้าขึ้น แล้วก็พูดต่อไปว่า
โดน "ใจ" เหรอ?
เงียบ
(โชคดีที่เจ้าหนุ่มไม่สวนกลับว่า "พี่ไม่โดน "ใจ" แล้วมันจะโดนอย่างอื่นได้ไหม"  ฮา)

ครั้งหน้าต้องปรับตัว ต้องเข้าใจไปในตัวเลย ดูบริบทของเรื่องแล้วหาความหมายเอง เป็นเช่นนั้น