อะไรในธรรมชาติ

เมื่อวานนี้นั่งกินข้าวกับเพื่อนฝรั่งคนอยู่เมืองเดียวกัน(ในเมืองนอก)ที่กินคือถนนตะนาว..ในระแวกนี้ก็ยังพอเห็นสภาพของกรุงเทพที่เคยรู้จักเมื่อตอนเด็กๆอยู่บ้าง..ชี้ให้เพื่อนดูลำคลองที่หลงเหลือกับคำว่า..เวนิสตะวันออก..(ลืมไปเลย)..พูดถึงเรื่องกินร้านนี้เขียนไว้ว่ามีห่อหมกตำหรับชาววัง..(เลย..ต้องลองซะหน่อย..ว่าจะสู้ฝีมือยายธีได้ไหม..ตำหรับของเราไม่ใช่ชาววัง..ย่านั่งคนห่อหมกให้เห็นในอ่างดิน..แม่ทำห่อหมกไปขายเลี้ยงหลานสมัยแม่ยังมีชีวิตอยู่...เพราะยายธีไม่มีปัญญาส่งตังค์ตอนไปใช้ชีวิตเมืองนอก..ที่นี่ก็ไปซื้อปลาทะเลสดๆมาทำห่อหมกให้คนข้างกายกิน..อิอิ)..ระหว่างที่กินกินกันอยู่..เพื่อนพูดขึ้นมาว่าได้กินพังพอนผัดเผ็ด..เจ้าพังพอนตัวนี้เดินข้ามถนน..แล้วเจ้าพังพอนตัวนี้ถึงที่ตาย..มันเดินหันหลังกลับ..เลยเข้าไปอยู่ใต้ล้อรถคันที่เขานั่งมา..เจ้าของรถเป็นคนไทยแน่นอน..ตายไม่เสียเปล่า..ผัดเผ็ดพังพอน..ตานี้มาถึงเรื่องเสลดพังพอน..(ต้นไม้พุ่มชนิดหนึ่ง)...กับสรรพคุณเหลือเชื่อที่คนอย่างยายธีต้องเชื่อเมื่อโดนแมงป่องต่อย..สรรพคุณที่ว่าแก้พิษสัตว์กัดต่อยได้ชงัดนักแล..(เขาว่าแก้ได้กระทั่งพิษงู..ยังไม่ได้ลอง..เหอๆ..เขาว่าไม่ลองไม่รู้.อย่าเชื่อ..แต่ถ้ารู้วิธีแก้พิษคิดจะช่วยชีวิตตนเอง..จะต้องหอบกันไปหาหมอสมัยใหม่..ที่รพ.อำเภอ จังหวัด..ก็มีคำถามตามมาอย่างมากมายกับชีวิตตัวเอง..กับการรักษาแผนปัจจุบัน...๕๕๕..ว่าจะรอหมอไปหาหมอหรือจะลองสิ่งที่ไม่มีความรู้..รู้งูงูปลาปลาประสาชาวบ้านกับคำว่าคร่ำครึโบราณ..หมอไม่มีใบประกาศ)..ใบเสลดพังพอน(ตัวเมีย)..ตำๆพอกใส่ถุงพลาสติกเอานิ้วที่โดนต่อยแช่ลงไป..ชม.เดียวเห็นผลอ้ายที่ปวดสุดจะทนมันค่อยๆหายไป...วันรุ่งขึ้นไม่ปวดไม่บวม..เลยต้องเชื่อ..ที่ชาวบ้านบอก..ที่แปลกยายธีปลูกต้นไม้นี้แต่ไม่เคยเชื่อสรรพคุณ..ชาวบ้านไม่ปลูกแต่เชื่อ..แล้วเขาก็มาขอต้นที่เราปลูกไปใช้...นี่เป็นเรื่องราวความรู้ที่ยายธีได้จากชาวบ้าน..อะไรๆในธรรมชาติที่ทุกๆคนมีสิทธิที่จะรู้....