สวัสดีครับ ชาว Gotoknow ทุกท่าน
เป็นอย่างไรกันบ้างครับกับวันเวลาที่ผ่านไป สำหรับผมแล้วทุกๆวันที่ผ่านไป ผมจะตักตวงสิ่งดีๆ และประสบการณ์ต่างๆ เก็บไว้เป็นทุนรอน เพื่อใช้ในวันหน้า ในช่วงเวลาที่ผ่านมา หลายท่านที่เป็นข้าราชการ ,รัฐวิสาหกิจ ก็คงก้าวข้ามเส้นแบ่งเวลามาแล้ว คือ ก้าวข้ามวันที่ 30 ก.ย. ถึงวันที่ 1 ต.ค. ของทุกปีไงครับ มันคือเส้นแบ่งเวลาของชาวราชการทั้งหลายบางคนก็ก้าวออกไปเลย คือพ้นความรับผิดชอบในงาน แต่บางคนก็ก้าวเข้าไปสู่ หน้าที่การงาน และตำแหน่งใหม่ สำหรับผมแล้ว ผมก้าวเข้ามารับหน้าที่ใหม่ครับ ถือว่าเป็นโอกาสที่ดีสำหรับการสร้างเสริมประสบการณ์ในการทำงาน
งานใหม่ของผมนี้น่าภาคภูมิใจมากครับ เพราะเพื่อนร่วมงานในระดับหัวแถวของหน่วย ต่างเป็นผู้ที่มีความชำนาญงานมาก ทุกท่านเลย สบายผมเลยคราวนี้ ก็ทุกคนชำนาญงานกันหมด ผมแทบไม่ต้องทำอะไรเลย ทำให้หวนคิดถึงคำพูดของท่าน อาจารย์ Handy(อ.พินิจ) แห่งลาญปัญญาเลยครับ คือท่านเคยพูดเสมอว่า "ความรู้นั้นหาได้จากคนที่อยู่ข้างๆเรานี่แหละ บางครั้งเขาเหล่านั้นเป็นอาจารย์เราด้วยซ้ำไป" อันนี้ต้องยอมรับเลยครับว่าเป็นจริงดังที่ท่านว่าไว้ เพราะงานในหน้าที่ใหม่ที่ผมรับผิดชอบอยู่นี้ ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับผมหรอกครับ ย้อนหลังกลับไปสัก 10 กว่าปี ผมก็ทำงานลักษณะนี้ แต่ไม่ลงลึกอย่างนี้ ณ วันนี้กลับมาทำอีกทุกอย่างมันเปลี่ยนไปครับ ความรู้ที่เคยมีที่คิดว่าเรารู้ ดูแล้วมันน้อยเต็มที
เริ่มจากวันที่ 1 ต.ค. 52 ที่ผมรับหน้าที่ดูแลงานใหม่นี้ได้สัมผัส กับเพื่อนร่วมงานที่มีความชำนาญงาน ทำให้รู้ได้ทันทีเลยว่า ผมไม่รู้อะไรเลยนี่ และจากวันนั้นจนถึงวันนี้ เพื่อนร่วมงานที่ผมกล่าวถึงให้ความรู้ผมอย่างมาก คือผมใช้เวลาศึกษางานจากท่านเหล่านี้นั่นเอง
มาว่ากันเรื่องเส้นแบ่งเวลาต่อเลยนะครับ บางคนก้าวข้ามมาด้วยความสามารถ แต่ก็มีบางส่วนข้ามมาได้เพราะมีคนช่วย ตรงนี้น่าเป็นห่วงมากครับ การที่ข้ามมาเพราะมีคนช่วย เวลาทำงานก็ต้องคอยขอตัวช่วยตลอด พูดง่ายๆก็คือไม่กล้าตัดสินใจ ขาดภาวะผู้นำ ต่างกับคนที่เขาก้าวเข้ามาด้วยความสามารถ คนเหล่านี้เพรียบพร้อมครับไม่ว่าจะเป็น วิเคราะห์ พยากรณ์ วางแผน และควบคุมงานได้จนบรรลุเป้าหมายที่วางไว้ ไม่ต้องรอใครสั่งเลย อย่างนี้ซิ่ครับ ถึงจะเรียกว่า เจ๋งๆๆๆจริงๆ ส่วนตัวผมยังไม่ถึงขั้นนั้นครับ แต่ที่พูดถึงได้ก็เพราะเคยเห็นคนแบบนี้ในองค์กรครับ
เส้นแบ่งเวลาเส้นนี้ เป็นเส้นที่กำหนดเวลาเท่านั้น มิได้กำหนดชีวิตใครได้นะครับ ชีวิตใครๆคนนั้นก็ต้องกำหนดเองครับ เพียงแต่ว่าจะกำหนดไปในทิศทางใดเท่านั้น ผมมีญาติในวงราชการหลายคนครับ ไม่ว่าที่ไหนๆก็เหมือนกันหมด คือ คนๆใดเมื่อเป็นผู้น้อย ชอบทำตัวอย่างไร(ทั้งด้าน บวก และ ด้าน ลบ) เมื่อเป็นผู้ใหญ่ขึ้น คนๆนั้นก็จะชอบลูกน้องอย่างที่ตัวเคยเป็นนั่นแหละ นี่คือสัจะธรรม เลยครับ
ท้ายนี้ขอแสดงความยินดีกับผู้ที่ก้าวข้ามเส็นแบ่งเวลาไปรับตำแหน่งหน้าที่ใหม่ๆ ทุกท่านด้วยครับ
