PBL ไม่วุ่นวายแต่ต้องละลายพฤติกรรม

ครั้งนี้เป็นการตัดสินใจจัดกิจกรรมการเรียนรู้ PBL เป็นครั้งแรกค่ะ หลังจากที่ได้เข้าร่วมสัมมนา ที่ม.วลัยลักษณ์ และไปดูงานอีกครั้งพร้อมๆ กับปรมาจารย์ด้านการสอนทุกท่านในคณะฯ

ก่อนเข้าปัญหาจริง ได้นำปัญหาที่ได้รับจากการสัมมนาครั้งแรก ให้นักศึกษาฝึกตามขั้นตอน เพื่อให้เข้าใจกระบวนการของ PBL จากการจัดกิจกรรม ร่วมกับการสัเกตุพฤติกรรมของนักศึกษา ค้นพบความจริงหลายอย่าง ที่คงจะเห็น หรือสังเกตุได้ยากจากการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนปกติ

โดยสามารถสังเกตุพฤติกรรม หรือลักษณะนิสัยของนักศึกษาได้ชัดเจน เช่น นักศึกษาคนไหนมีทักษะการเป็นผู้นำ ผู้ตาม มีทักษะการวิเคราะห์อย่างไร ความกล้าแสดงออก กล้าแสดงความคิดเห็น เป็นคนที่ชอบชี้นำ หรือรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่นหรือไม่

เชื่อมั๊ยคะว่า บางกลุ่มเลขากลุ่มเป็นหัวหน้าค่ะ ส่วนหัวหน้ากลุ่ม กลับไม่พูดอะไรเลย

บางกลุ่มเลขา เป็นทั้งหัวหน้า และเป็นทั้งเลขา บางคนแค่อาจารย์ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็พูดไม่ออก ไม่รู้จะพูดอย่างไร จนถึงขั้นพูดไม่ออกเลยก็มี

ทำให้รู้ว่านักศึกษาคุ้นเคยกับการได้รับความรู้ค่ะ เพราะเมื่อให้วิเคราะห์เค้าไม่สามารถหาเหตุผล หรือกำหนดหัวข้อที่จะศึกษาค้นคว้าได้ครอบคลุม ทั้งๆ ที่ ปัญหาที่เค้าร่วมกันวิเคราะห์นั้นครอบคลุมหัวข้อให้ศึกษาเกือบทั้งหมด และที่สำคัญเค้ายังไม่มีความมั่นใจในการคิด การตัดสินใจ กลัวว่าสิ่งที่ตนคิดนั้นจะผิด โดยวัดได้จากการถามคำถามที่ว่า

ถูกมั๊ยคะอาจารย์?

อาจารย์ถ้ามันผิดละคะจะทำยังไง?

อาจารย์หนูกลัวผิดค่ะ...

แต่ถึงแม้ว่าครั้งแรกที่ใช้จะมีปัญหาบ้าง แต่จากการสังเกตผู้เรียน ก็ชื่นใจค่ะ เพราะเค้าสนุกสนาน และนั่งวิเคราะห์ปัญหาโดยไม่กังวลกับเวลาในชั้นเรียน เหมือนการสอนปกติ ค่ะ

ซึ่งทำให้เชื่อว่า หากเราใช้กิจกรรมลักษณะนี้บ่อยๆ พฤติกรรม ความเชื่อ ความเคยชินของผู้เรียนจะค่อยๆ ถูกละลาย และมีทัศนคติที่ดีในการแสวงหาความรู้ด้วยตนเอง