กลับจากไป KM workshop วันเดียว ระหว่างนั่งรถกลับคิดอะไรได้ก็เลยบันทึกเก็บไว้
เรามักจะพูดถึง "เครื่องมือที่ใช้แลกเปลี่ยนเรียนรู้" เช่น Before Action Review, After Action Review, Dialogue, Appreciative Inquiry, Storytelling เป็นต้น ส่วนใหญ่ก็จะถามถึงเครื่องมือเหล่านี้ และอยากรู้ว่าแต่ละอย่างเป็นอย่างไร
แต่เรื่องหนึ่ง ที่มักไม่ค่อยกล่าวถึง คือ "จะเอาไปใช้อย่างไร? แบบไหน?"
ซึ่งประเด็นที่ว่านี่แหละ มันจำเป็นที่คนในองค์กรเอง ต้องมานั่งคุยออกแบบกันว่าจะนำเครื่องมือบริหารต่างๆ ไม่จำเพาะ KM ว่าจะนำเข้าไปในการทำงานปกติได้อย่างไร และต้องใช้ให้ช่วยงานปกติด้วย ไม่ใช่เป็น "งานพิเศษ" ที่มาเพิ่มภาระคนทำงาน
ปัญหาที่เกิดกับการนำเครื่องมือไปใช้ในองค์กร มันไม่ได้เป็นปัญหากับตัวเครื่องมือ
แต่ปัญหามันเกิดเพราะ การนำไปใช้แบบ "without design" จริงๆ
แล้วธรรมชาติของงานออกแบบ ที่ผมรู้จัก มันต้องใช้สมองฝั่งจินตนาการเยอะกว่า สมองฝั่งตรรกะเสียด้วย ถ้าองค์กรไหนที่ไม่มีทุนเดิมในเรื่องการสร้างสุนทรียะของการทำงานก็จะดูเป็นเรื่องที่ยากเอาการอยู่ เพราะที่ผ่านมาถนัดพูดคุยกันแบบ "เอาเหตุ เอาผล" กันอย่างเดียวเลย
ผมค่อนข้างเชื่อในคำกล่าวที่ว่า "สุดยอดของการทำงาน คือ การทำงานที่ทำอยู่ ทำจนให้เป็นศิลปะ"
