เช้านี้อากาศสดใสไร้เมฆหมอกรอบด้าน
ฝนคงหยุดที่จะโปรยปรายสักชั่วเพลาหนึ่ง
ธรรมชาติคงให้โอกาสแก่สรรพสัตว์ได้เว้นวรรคเว้นช่วงจากสายฝน
เพื่อจะได้ทำบางสิ่งในวิถีได้สะดวกมากขึ้น
ทุกปรากฏการณ์ที่ธรรมชาติสรรสร้างให้เราได้สัมผัส
ก็เพื่อจะสั่งและสอนสรรพสัตว์ทุกชีวิต
ให้พึงตระหนักรู้ไว้นำไปปรับปรุงไว้ดำเนินชีวิตได้อย่างกลมกลืนกับธรรมชาติ
ที่เรากำลังข้องเกี่ยวกับมัน

บางช่วงจังหวะของชีวิตจึงควรหยุดใจใคร่ครวญถึงพฤติกรรมที่ผ่านมา
เปรียบประหนึ่งว่าเราได้กระจกบานใหญ่มาส่องดูตัว
เพราะธรรมดาว่าการส่องกระจกนั้น ย่อมมีจุดหมายหลัก ๒ สถานคือ
๑. สำรวจตัว หาข้อบกพร่องในร่างกายว่า มีจุดไหน
ส่วนไหนบ้างที่ควร แต่ง เติม เสริม จัดให้เหมาะสม
เพราะในบางส่วนอาจจะ หลงหู หลงตา หรืออยู่ในส่วนแห่งร่างกายที่สายตา
ไม่อาจทำหน้าที่ได้อย่างทั่วถึง กระจกบานใหญ่จะช่วยเหลือได้เป็นอย่างดี
๒. ชื่นชมตัวเอง หลังจากที่ได้แก้ไขข้อบกพร่องจนเป็นที่พอใจแล้ว
มองดูความงามในเรือนร่างของตัวเองดด้วยความชื่นชมโสมนัส
ถึงแอบยิ้มกับกระจกก็มี
ดังนั้น ขอให้เราทั้งหลายหันมาพินิจพิจารณาตัวเองดุจมองกระจำบานใหญ่
ส่วนใดก็ตามที่ยังบกพร่องผิดพลาดอยู่ ก็สมควรที่จะปรับปรุงแก้ไขให้ถูกต้องสมบูรณ์ โดยถือว่าผิดเป็นครู เป็นบทเรียนที่ให้คุณค่าแก่ชีวิตอย่างดียิ่ง
เคยเกียจคร้าน ส่อเสียด เอาเปรียบผู้อื่น ก็กลับตัวกลับใจ
มองเห็นโทษภัยจากอกุศลธรรมเหล่านั้น เลิก ละ ปล่อยวางเสีย
หันมาสมาทาน ประพฤติสิ่งที่ดีงาม ถูกต้อง สิ่งใดที่ได้ประพฤติปฏิบัติมา
เป็นสิ่งที่ดีอยู่แล้ว ก็ควรที่จะประคับประคองรักษาไว้ให้คงอยู่
และพยายามส่งเสริมให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไป
พร้อมทั้งส่งความปรารถนาดีอย่างจริงใจ
เผื่อแผ่ไปถึงผู้อื่นอันเป็นหลักการเบื้องต้นแห่งการเสริมสร้างสันติภาพภราดรภาพให้เกิดขึ้นแก่ส่วมรวม เมื่อได้พิจารณาเห็น
และดำเนินการให้เป็นไปตามหลักการ
ทำได้ดังนี้ชีวิตก็สามารถยืนหยัดฝ่าฝันสิ่งต่างๆได้อย่างงดงามอย่างแท้จริง..

ถ้าจะให้ดี คงต้องใช้ "กระจกหกด้าน" ครับ
นมัสการค่ะ...หลวงพี่
กระจกสะท้อนเงาจริง ๆ เจ้าค่ะ...ขอบพระคุณธรรมยามเช้าเจ้าค่ะ...
คนเราทุกวันนี้ดีแต่ส่องกระจกด้านหน้าแต่เพียงด้านเดียว ให้เอากระจกหกด้านมาส่องเสียบ้าง แล้วจะเห็นเอง”
คำสอนของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ที่เตือนให้ทุกคนรู้จักส่องกระจกรอบด้าน ไม่ใช่ส่องกระจกด้านหน้าเพียงด้านเดียว เพื่อชี้ให้เห็นความจริงของชีวิตที่ว่า ควรปฏิบัติอย่างเหมาะสมต่อบุคคลรอบข้างรวมทั้งตนอย่างไร
แถมกลอนอีกหน่อยครับ ผมไม่ได้แต่งเอง เอามาจากที่อื่น
กระจกเงา เอาส่อง เพียงภายนอก
กระจกบอก รูปลักษณ์ ที่แลเห็น
กระจกให้ รู้เพียง สิ่งที่เป็น
สิ่งซ่อนเร้น จะใช้ กระจกใด
ส่องความคิด ฉายชัด ความรู้สึก
ที่อยู่ลึก ในจิต คิดเก็บไว้
หากระจก สะท้อน ได้หรือไร
กระจกใจ จะหา จากไหนกัน