เทียบไม่ได้แม้เพียงเศษเสี้ยวความลำบากของท่าน

วันนี้มารวมแถวที่หน่วย MTB 14 เวลา 8.15 น. เพื่อทำพิธีลงนามถวายพระพรในหลวงของพวกเรา ถึงแม้จะมีความรู้สึกว่าอาชีพอย่างพวกเราควรจะทำ ??? ในการดูแล ปกป้อง รักษา สถาบัน ได้มากกว่านี้ก็ตาม แต่...ก็ดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลยน่ะ (ปลอบใจตัวเอง) 

ร้อน...ร้อนมาก...ถึงร้อนที่สุด แต่เมื่อนึกถึงยามที่ในหลวงของเราทรงเสด็จไปเยี่ยมเยียน ดูแลราษฎร ฝนจะตก แดดจะออก เพียงใด ท่านก็ไม่ทรงเหน็ดเหนื่อย ย่อท้อ  แล้วเราล่ะ...เทียบไม่ได้แม้เพียงเศษเสี้ยวความลำบากของท่านชักกะติ๊ดเลย...คิดได้เช่นนี้แล้วก็ตั้งใจในพิธีการต่อไป

น.อนุศาสน์นำไหว้พระสวดมนตร์ตามปกติ แล้วต่อด้วยการให้ทุกคนสวดบท “อิติปิโส” 9 ครั้ง (มีผู้อธิบายให้ฟังทีหลัง ประมาณว่าเป็นการสืบดวงชะตา บางคนก็บอกว่าจำนวนครั้งในการสวดบท “อิติปิโส”  = อายุของผู้ที่เราจะสืบดวงชะตา + 1) ต่อจากนั้นให้กล่าวตาม น.อนุศาสน์ ซึ่งเป็นภาษาประมาณบาลี-สันสกฤต เราก็แปลได้บ้างไม่ได้บ้าง สรุปว่าเป็นการกล่าวคำถวายพระพรแก่ในหลวงนั่นเอง ... และก็เป็นอันเสร็จพิธี  อ้อ ! เกือบลืมไป ต้องเข้าแถวต่อคิวกันลงชื่อตนเองในสมุดถวายพระพรด้วย  แต่ก่อนที่จะถึงขั้นตอนนี้ ท่าน ผบ.ได้มอบโอวาทก่อน (ตรงประเด็นปัญหาเลยค่ะ ท่าน ผบ.ขา แต่...ไขมันหนูเริ่มละลายแล้วค่ะ...ใส่แขนยาวซะด้วย)

จากโอวาทของ ผบ. มีประโยคโดนเรามากๆ ประโยคนึง  “อย่าหายใจทิ้งไปวันๆ โดยที่ไม่ได้อะไรเลย”  แต่ไม่รู้ว่าจะไปโดนทุกคนด้วยหรือเปล่า