ขอบคุณสำหรับวันดีๆ อีกวันหนึ่ง

วันนี้เป็นวันที่ข้าพเจ้าบอกตัวเอง ว่า "อีกแล้วเหรอ"

เพราะว่าต้องตื่นแต่เช้ามาเรียน

ระหว่างเดินทางมาก็รู้สึกเหนื่อยล้า อยากพักสายตา ก็งีบหลับไป

รู้สึกอีกทีก็ถึงแล้ว แล้วก็ต้องดำเนินต่อไปด้วยการนั่งรถสองแถวมาเรียน

พบกับพี่ ๆ ในห้องเรียน รู้สึกดีกว่าเดิมอีกเยอะดีกว่าตอนที่อยู่บ้านพัก

และยิ่งได้พบอาจารย์ผู้สอนคือ อาจารย์สุรเชต แล้วก็คิดว่าคงจะดุ และก็ต้องสอนแบบ

ไปเร็วและคงเรียนไม่ทันแน่เลย

แต่ก็กลับไม่เป็นอย่างที่คิด  อาจารย์กลับค่อยเป็นค่อยไป สนใจนิสิต ตอบคำถามนิสิต

และคอยช่วยนิสิตในสิ่งที่เป็นปัญหา ซึ่งดีมาก ข้าพเจ้ารู้สึกประทับใจ

และข้าพเจ้าคิดว่าพี่ ๆ ในห้องเรียนที่มีอายุมาก ๆ คงจะรู้สึกดีกับอาจารย์เหมือนดังกับ

ข้าพเจ้ารู้สึก

 

ขอบคุณสำหรับวันดีๆ อีกวันหนึ่ง