สถานการณ์ใช่ว่าจะสร้างวีระบุรุษได้เสมอไป แต่จะเผยให้เห็นธาตุแท้ของผู้นำคนนั้นเสมอ

 

 

เนื่องด้วยเป็นธรรมดาของการเป็นผู้บริหาร  หรือ  ผู้นำ  สิ่งสำคัญของการนำที่สำคัญที่สุด  คือ  ผู้ตามหรือ  ผู้ใต้บังคับบัญชา  นั่นหมายถึงการเป็นผู้นำคน  ซึ่งเป็นเรื่องของจิตใจเป็นสำคัญ   และเป็นส่วนใต้สุดของภูเขาน้ำแข็งที่ลอยอยู่  หรือปัญหาทั้งหลายที่นาวาของเราต้องเจอ  หรือเรือของเราต้องเข้าชน  ถ้าประคองนาวาของเราไม่ดี  และการแก้ปัญหาทั้งหลาย  รวมทั้งต้นเหตุของปัญหาทั้งหลายนั้นบ่งบอกอะไรได้หลายอย่างเกี่ยวกับภาวะด้านคุณธรรมของผู้นำ  สถานการณ์ใช่ว่าจะสร้างวีระบุรุษได้เสมอไป  แต่จะเผยให้เห็นธาตุแท้ของผู้นำคนนั้นเสมอ  หรือท่านผู้อ่านจะเถียงว่าไม่จริง  สถานการณ์ที่ยากลำบากเหมือนทางสองแพร่งที่ผู้นำต้องเลือก  โดยเฉพาะการเลือกระหว่าง  คุณธรรม  และ  ผลประโยชน์  หรือ  บางครั้งการแก้ปัญหาก็เพียงปล่อยให้เลยตามเลย  เพื่อคงประโยชน์ตรงนั้นไว้   และทุกครั้งที่ผู้นำเลือกเอาคุณธรรมในการแก้ปัญหา  ก็จะเป็นการเพิ่มพูนความแข็งแกร่งให้แก่ตนเอง  แม้ว่าการตัดสินใจดังกล่าวอาจนำมาซึ่งความยากลำบากมาให้ในภายหลัง  มีปราชญ์ของโลกท่านหนึ่งได้บอกไว้ว่า  “ความหมายของการอยู่ในโลกนี้  ไม่ใช่เป็นเรื่องของความมั่งมีที่จะได้ในโลกนี้   แต่เป็นเรื่องของการพัฒนาด้านจิตวิญญาณต่างหาก”  และนั่นคือความหมายของการพัฒนาด้านคุณธรรม   ซึ่งเป็นหัวใจของการพัฒนาคนและเป็นหัวใจของการพัฒนาที่เราพูดเสมอว่า

 

“จะปลูกพืชต้องเตรียมดิน     จะกินต้องเตรียมอาหาร         จะพัฒนาต้องเตรียมคน          และพัฒนาคนต้องพัฒนาที่ตนเองก่อน

 

ซึ่งไม่เพียงผู้นำเท่านั้น  แต่ในฐานะมนุษย์ทุกคนด้วย  ถ้าเช่นนั้นทุกคนควรรู้อะไรบ้างเกี่ยวกับคุณธรรม ?

 

  1. คุณธรรมเป็นยิ่งกว่าคำพูด  (คนละคำกับคำว่า  คุณทำ..ฉันเลยไม่ทำ) ใคร ๆ ก็พูดได้ว่าตนเองซื่อสัตย์สุจริต  แต่การกระทำต่างหากที่เป็นสิ่งตัดสินคำพูด  และคุณธรรมเป็นตัวกำหนดความเป็นผู้นำของคนคนนั้น   และกำหนดสิ่งที่คนอื่นเห็นถึงตัวผู้นำ  และสิ่งที่ผู้นำกระทำ  หากการกระทำและเจตนารมณ์ของผู้นำมีความขัดแย้งกันอยู่เรื่อย  ก็เป็นการบ่งบอกถึงภาวะคุณธรรมของผู้นำคนนั้นนั้น

     

  2. พรสวรรค์คือสิ่งที่ได้รับ  แต่คุณธรรมคือสิ่งที่ได้เลือก   มีหลายสิ่งในโลกนี้และในชีวิตของเราที่เราไม่สามารถควบคุมได้  เราเลือกเกิดไม่ได้  เราเลือกพ่อแม่หรือบุพการีไม่ได้  เราเลือกนาย  หรือ ลูกน้อง  บางครั้งก็เลือกไม่ได้   เราเลือกพรสวรรค์หรือแม้แต่ระดับไอคิวก็ไม่ได้  แต่สิ่งหนึ่งที่เราทุกคนเลือกได้คือการมีคุณธรรม  เราทุกคนสามารถเสริมสร้างและพัฒนาคุณธรรมให้กับตนเองได้  หากเรายอมเลือกในสิ่งที่ถูกต้อง  ซึ่งตัวเราทุกคนรู้อยู่ในใจ  เราจะหลีกหนีหรือยอมเผชิญกับสถานการณ์จะบิดเบือนหรือแน่วแน่ในความจริง  จะรับเงินโดยมิชอบหรือยืนหยัดอย่างสุจริต  ดังนั้น  ขณะที่เราดำเนินชีวิตและตัดสินเลือกอย่างถูกต้อง  เราก็กำลังสร้างสมความมีคุณธรรมให้กับตัวเราเอง

     

  3. คุณธรรมนำมาซึ่งความสำเร็จอันยั่งยืนในการเป็นผู้นำ  ผู้นำที่แท้จริงจะมีผู้ตามอยู่เสมอ  แต่หากเราแค่คิดว่าเรากำลังนำ  แต่ไม่มีคนตามเราก็แค่เดินเล่นเท่านั้น  ผู้ตามจะไม่ไว้วางใจผู้นำที่มีความบกพร่องในด้านคุณธรรม  และผู้ตามจะเลิกตามผู้นำเช่นนั้นในที่สุด

     

  4. ผู้นำที่ขาดคุณธรรม  จะไม่มีทางทะยานขึ้นเหนือผู้อื่นอย่างแท้จริง  เราเคยเห็นสาเหตุของสถานการณ์ดังกล่าว  ก็คือ  การขาดคุณธรรม  การที่คนบางคนประสบความสำเร็จอย่างสูง  แต่ขาดคุณธรรมเป็นรากฐานค้ำจุน  ภายใต้ภาวะกดดันก็มักมุ่งหน้าสู่ความหายนะ  เพราะบั้นปลายของคนเหล่านั้น  จะมีอย่างน้อยหนึ่งในสี่อย่างต่อไปนี้คือ  ความหยิ่งยโส  ความรู้สึกเจ็บปวดอันเนื่องจากความโดดเดี่ยว  การแสวงหาสิ่งแปลกใหม่ที่เป็นภัย  และการประพฤติผิดทางเพศ  ซึ่งแต่ละอย่างล้วนต้องจ่ายด้วยราคาอันสูงลิ่วของชีวิต  เพราะการด้อยในคุณธรรมนั่นเอง

    ดังนั้นสิ่งที่สำคัญที่ผู้นำทุกท่านต้องคิดก็คือ  สำรวจตนเอง  ว่าตรงไหนที่เราทำแบบลวก ๆ ขอไปที่เท่านั้น  หรือยอมทำผิดซ้ำแล้วซ้ำอีก  เพื่อหาทางออกในการแก้ปัญหา  หรืออะไรที่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน  ลำบาก  ลองเขียนใส่กระดาษทบทวนดู  หลังจากนั้นลองดูว่าที่เราเขียน  เรื่องใดเป็นจุดอ่อน มีปัญหาประเภทใดที่เกิดเป็นประจำซ้ำ ๆ  เท่ากับเราเห็นความบกพร่องของคุณธรรมในจุดนั้นของเรา  และเมื่อเราเห็นข้อบกพร่องนั้น  ถึงเวลาที่จะยอมรับและเผชิญข้อบกพร่องของตัวเรา  กล้าที่จะกล่าว ขอโทษ  และยอมรับผลของการกระทำของเราที่ได้ทำมาแล้วในอดีต  และสุดท้าย  เริ่มต้นใหม่  การแสดงความรับผิดชอบในสิ่งที่ได้ผ่านมาแล้วในอดีตเป็นเรื่องหนึ่ง   แต่การตั้งใจเริ่มต้นใหม่สำหรับอนาคต  กลับเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้   ในเมื่อผู้นำเรียนรู้จุดอ่อนของตนเองในด้านต่าง ๆ แล้ว   เราก็จะเริ่มระวัง  วางแผนหลีกเลี่ยงและป้องกัน  และในที่สุดชัยชนะจะเป็นของเรา  เพราะชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกนี้  ปราชญ์ท่านว่า คือ การชนะตนเอง ครับ  หรือท่านว่าไง...?