ภาพ http://z.hubpages.com/u/170762_f260.jpg
สูญ
อึ้งอยู่ในเงียบงัน
ไม่ทันเท่า
เร้าอยู่ในหัวอกสะทกขวัญ
บางจากพรากเย็นเชียบเอ๋ยเงียบงัน
หวั่นจะกะเทาะแล้วแก้วบางบาง
ทานทนอยู่อย่างไรให้ทนทาน
หวานขมอมกลืนได้ไม่แตกต่าง
โซซัดเซ
ปัดเป๋ไปในหนทาง คว้างเคว้ง...ยังคงมีซากชีวิต
พลั้งพลาดค้นพบแสร้งกลบเกลื่อน
เหมือนชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ต่อไม่ติด
สมบูรณ์สูญภาพเกินคาดคิด
นิดน้อยเพิ่งก่อร่าง ใครขว้างทิ้ง !
นพดล ปรางค์ทอง
กรกฎาคม ๒๕๕๒
ในกลอนท่านบรรยายได้เห็นภาพ
ความพังราบร้าวราญสุดทานไหว
ใช้ภาษาสุดสวยทั้งนอกใน
ภาษาไทยพลิ้วพรายไม่อายคน
เห็นเป็นกลอนขอร่วมวงด้วยคนค่ะ
อายที่เก่งทางกลอนแต่อ่อนหัด
สารพัดแพ้พ่ายมาหลายหน
อายที่ทางแห่งรักต้อนอับจน
จึงด้นกลอนไว้อ่านประจานตัว
ขอบคุณ คุณครู ป.1 ที่แวะมาเจิมเป็นรายแรก ๆ ครับ
สักวาว่าไว้ใครพ่ายรัก
มิอาจหักห้ามใจไร้หม่นไหม้
นั่งยังทุกข์นอนยิ่งทมระบมใจ
กินไม่ได้คายยังขมตรอมตรมทรวง
พิษเพราะรักหนักหนากว่าจะล้าง
ยังคงค้างขุ่นขึ้งเพราะหึงหวง
ดื้อยูกยาหาแก้แค่ภาพลวง
ติดกับบ่วงเพียงรักจักลืมลง
บทขัดสักวา
เมตตาค่านี้คือที่พึง
มอบให้ถึงชื่นชมสมมุ่งหวัง
กรุณาค่านี้คือพลัง
มอบให้ทั้งปราถนาดีมิมีตรม
มุทิตาคือนี้ที่ถอนพิษ
มิยึดติดผิดชอบกรอบสั่งสม
อุเบกขาค่ายิ่งใหญ่มหาพรหม
ไร้ทุกข์ทมล้างพิษรักที่หนักทรวง
ขอบคุณ คุณบุรีสายใต้ สำหรับ "ธรรมกถาแห่งรัก" ครับ