ชี...วิต นั้นมีสองฟาก ฟากความทุกข์ยาก อีกฟากความสุขสบาย ..อย่าท้อ.....ขอให้โทนอดทน

16 กย.52 18.14น.

บันทึกจากความทรงจำไม่รู้ว่าคนร้องเขาคิดอะไร

...เขาเกิดจากความรัก ของครอบครัวชนบท 
   ชีวิตแสนรันทดทำให้พ่อจากไป 
   แม่บอกพ่อเข้ากรุงมุ่งทำงานเพื่อหา+++  
   เผชิญโชคชะตาในเมืองใหญ่ 
   ...แต่เดิมพ่อมีหวังยังส่งข่าวติดต่อมา 
   ผ่านไปหลายปีกว่าข่าวไม่มาพ่อเงียบหาย 
   เป็นตายหรือร้ายดีอยู่ทางนี้เฝ้าแต่คอย          
   บางครั้งแม่เหม่อลอยแล้วสะอื้นไห
   ...เนิ่นนานยี่สิบปีจนบัดนี้เขาเป็นหนุ่ม 
   ชีวิตยังลุ่มลุ่มยังดอนดอนไม่ไปไหน 
   ...ข้าวเปลือกที่ปลูกมามี+++แค่ต้นทุน 
   ไปงอกไปเพิ่มพูนพ่อค้ากำไร

...ที่ดินไม่มีเหลือก้มหน้ากินบนที่เช่า 
   แม่ป่วยเพราะโศกเศร้าได้ไม่นานก็จากไป 
   เหลือเขาเพียงลำพังฝัง+++แม่ไว้ข้างวั
   มี+++จะมาจัด...งาน+++ให้ยิ่งใหญ่
   ....ใครหนอ...ใครกันยังทุกข์ยาก 
   อยู่กินลำบากในชนบทวันนี้ 
   รู้ไหม...คนเมืองมักคอยเอาเปรียบ 
   ทั้งหยามทั้งเหยียด...ปล้นทิ้งไม่เหลือชิ้น

......บทเพลงความทรงจำความทรงจำชังลบเลื่อนง่ายดาย
   ...ไม่มีห่วงใดใดกับบ้านไร่กับนาดอน 
   ลูกโทนพร้อมเร่ร่อนตามหาพ่อผู้สูญหาย 
   เมืองกรุงกับอีสานมีตำนานตกทอดมา 
   ผู้คนทิ้งไร่นาหาชีวิตใหม่ 
 ...ลูกโทนแม้เคยเห็นใบหน้าพ่อในความจำ
เดินหาเช้าจรดค่ำคนมันเยอะเมืองมันใหญ่
   ...ถามใครก็ไม่รู้กลับต้องดูหัวจรดต
   อีสานปนเปื้อนดินกลิ่นโคนสาบควาย
   ...เป็นคนเหมือนเหมือนกันแต่กลับมีเส้นแบ่งกั้น 
   ไม่ใช่ที่เธอฉัน  แต่เธอนั้นมาจากไหน 
   จากดินแดนกันดารจากชนชั้นยากและจน 
   ที่นี่...เขาไม่สนคนมี+++เป็นใหญ่ 
    ...ฉันเคยเห็นผู้เฒ่าลุงขี้เมาข้ามถนน
   หากใครพบลูกโทนช่วยบอกทีพ่อเขาตาย 
   ไม่ต้องเที่ยวตามหาจงก้มหน้าสู้ต่อไป 
   ฉันคือกำลังข้ามฟากให้ได้....สะพานลอย 
   ชี...วิต นั้นมีสองฟาก 
   ฟากความทุกข์ยาก อีกฟากความสุขสบาย 
   ..อย่าท้อ.....ขอให้โทนอดทน 
   อดทนถึงวัน........ ฟ้าดินเห็นใจ.......

เพลงนี้ไม่เคยได้ยินจนวันหนึ่งมีคนร้องให้ฟัง...ไม่ฟังชัดเจนไม่รู้ว่าคนร้องเขาคิดอย่างไร

แต่ตอนนี้เมื่อดูเนื้อหาแสดว่าคนร้องไม่ได้คิดอะไร...เพราะถ้าเขารู้ความหมายของเพลง

เขาจะลุกขึ้นมารับผิดอย่างลูกผู้ชาย...เพราะเขาจะเข้าใจว่าเด็กในเน้อเพลงรู้สึกอย่างไร

.......วันนี้แม่โทนมาถามว่าจะกลับบ้ายมั้ย..ลงเวร 5 โมงกว่า...วันนี้รู้สึกเหนื่อยๆกายคง

ไม่เท่าไร...ใจคงล้าพอทน..ธรรมดามันก็คงมีบ้าง...ยิ่งรูสึกไม่สบายใจเลยไม่อยากให้พ่อ

สังเกตุเห็นว่าเหนื่อยล้าคงเพราะพิษไข้เดียวก้ดีขึ้น(เสริมแรงให้กำลังใจตัวเองดีที่สุด)

เพื่อนชาวโกทูโนท่านไหนมีลายละอียดเกี่ยวกับทฤษฎีภูเขาน้ำแข็งและก็ทฤษฎี sweet

chiest ช่วยส่งเมล์ให้หน่อยค่ะอยากศึกษาลายละเอียดขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

ลูกใครหว่า...น้ารักจังเลยยยยย