พญานาคกับการสร้างแม่น้ำ

ในครั้งโบราณ มีพญานาค 2 ตัว อาศัยอยู่บริเวณหนองกระแส ทั้งสองแบ่งอาณาเขตปกครองกันคนละครึ่งหนองและให้สัญญากันว่าหากใครหารอาหารได้จะแบ่งให้อีกฝ่ายหนึ่งได้กินกัน วันหนึ่งพญานาคตนหนึ่งจับได้ช้างมาหนึ่งตัวจึงแบ่งไปให้เพื่อนครั้งอีกเมืองหนึ่งจับได้เม่นมาหนึ่งตัวก็แบ่งไปให้เพื่นอเหมือนกัน  แต่แล้วเหตุก็เกิดขึ้นเพราะขนของสัตว์ทั้งสอง เนื่องด้วยความเข้าใจผิด เพราะว่าขนของช้างเส้นนิดเดียวแต่ตัวมันช่างใหญ่โต แต่เม่นขนใหญ่กว่าต้องมีตัวที่ใหญ่โตกว่าช้างแต่ทำไมเพื่อจึงแบ่งเนื้อให้หน่อยเดียวทั้งคู่จึงเปิดสงครามกันขึ้น ทำให้หนองกระแสเกิดความวุ่ยวายปูปลาน้อยใหญ่ต่างพากันล้มตายความร้อมไปถึงพระอินทร์จึงต้องลงมาห้ามศึกครั้งนี้ โดยให้พญานาคทั้งสองแข่งกันดังนี้หนองกระแสให้ถือว่าเป็นเขตปลอดสงคราม ให้พญานาคทั้งสองพากันสร้างแม่น้ำคนละสายออกจากหนองกระแสใครสร้างถึงทะเล ก่อนจะ ให้
ปลา บึก ขึ้นอยู่ในแม่น้ำแห่งนั้น และให้ถือว่าการทำ สงครามครั้งนี้มีความเสมอกัน เพื่อป้องกันการทะเลาะวิวาทของพญานาค ทั้งสอง ให้เอาภูเขา
พญาไฟ เป็น เขตกั้นคนละฝ่าย ใครข้ามไปราวีรุกรานกันขอ ให้ไฟจากภูเขาดงพญาไฟไหม้ฝ่ายนั้นเป็นจุลมหาจุล เมื่อพระอินทร์ตรัสเป็นเทวราชโอง
การ ดัง กล่าวแล้วสุทโธนาคจึงพาบริวารไพร่พลอพยพออก จาก หนองกระแสสร้างแม่น้ำมุ่งไปทางทิศตะวันออกของหนองกระแส เมื่อถึงตรง ไหนเป็น
ภูเขาก็คดโค้ง ไปตามภูเขาหรือ อาจจะลอดภูเขาบ้างตามความยาก ง่ายในการสร้าง เพราะสุทโธนาคเป็นคนใจร้อน แม่น้ำนี้เรียกชื่อว่า "แม่น้ำโขง"
คำว่า "โขง" จึงมาจาคำว่า "โค้ง" ซึ่งหมายถึงไม่ตรง ส่วนทางฝั่งลาว เรียกว่า แม่น้ำของ ด้านสุวรรณนาค เมื่อได้รับเทวราชโองการ ดังกล่าวจึงพาบริวาร
ไพร่พลพลอย อพยพออกจากหนองกระแส สร้างแม่น้ำมุ่งไปทางทิศใต้ ของหนองกระแส สุวรรณนาคเป็นคนตรงพิถีพิถันและเป็นผู้มีใจเย็น การสร้าง
แม่น้ำจึงต้องทำ ให้ตรงและคิดว่าตรง ๆ จะทำให้ถึงจุดหมายปลายทางก่อน ตนจะได้เป็นผู้ชนะ แม่น้ำนี้เรียกชื่อว่า "แม่น้ำน่าน"แม่น้ำน่าน จึงเป็นแม่
น้ำที่มีความตรงกว่า แม่น้ำทุกสายในประเทศไทย