ดิฉัน ได้ออกเดินทางไปภูกระดึงพร้อมกับคุณครู เพื่อนๆ และน้องๆ ในช่วงเวลาที่หนาวที่สุดในวันที่ 16 เดือนมกราคม 2551 ซึ่งการเดินทางไปภูกระดึงครั้งนี้ก็เพื่อจุดมุ่งหมายที่ทางชุมนุม ฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ตั้งไว้
ดิฉันออกเดินทางจากโรงเรียนสกราชวิทยานุกูล ในเวลาเที่ยงคืนของวันที่ 15 ก่อนออกเดินทางคุณครูให้พวกเราทำการวัดค่าแรงโน้มถ่วงของโลก เพื่อนำไปในในการเปรียบเทียบกับบริเวณอื่นๆ ที่เราจะเดินทางไปทัศนศึกษาพวกเราเดินทางมาถึงภูกระดึงในตอนเช้ามืด เมื่อลงจากรถดิฉันสัมผัสได้ถึงความหนาวเย็นที่มากระทบกับหน้า ร่างกายก็ตอบสนองด้วยการสั่น ไปทั้งตัว เมื่อกระอาทิตย์เริ่มทอแสง พวกเราก็เริ่มต้นด้วยการวัดค่าแรงโน้มถ่วงอีกครั้ง จากนั้นพวกเราก็เข้ารับฝังการบรรยายถึงประวัติความเป็นมา การเดินทาง และการใช้ชีวิต บนภูกระดึง เมื่อฟังบรรยายเสร็จ ก็เริ่มต้นการเดินทาง
ในการเดินขึ้นภูกระดึง จะมีจุดพักระหว่างทางซึ่งจะเรียกว่า ซำ ดิฉันเริ่มเดินทางขึ้นซำแรก ก็รู้สึกเหนื่อยมาก แล้วในใจก็คิดว่า เราจะใช้เวลาเดินเท่าไหร่ จึงจะไปถึงที่พัก แต่หลังจากนั้นคำถามเหล่านี้ก็หมดไปเพราะดิฉันรู้สึกตื่นเต้นกลับเส้นทางที่ดูแปลกตา ทั้งการที่รากไม้มาประสานกันเป็นบันได ทั้งทางเดินที่ลาดชันมากๆ ทั้งการเดินลัดเลาะตามก้อนหินและการปีนบันไดที่ติดกับหน้าผา อีกทั้งภูกระดึงยังมีไม้นานาพรรณ ให้พวกเราชมพวกเราใช้เวลาเดินทางตั้งแต่ 09.00 น.- 14.00 น. ถึงแม้ว่าการเดินทางจะยาวนานเพียงใด แต่ดิฉันก็ไต้รับประสบการณืต่างๆมากมาย ที่ไม่มีวันลบเลือน
เริ่มออกเดินทาง
สนุกสนานไปตามๆกัน
เวลานี่มันก้ผ่านไปเรวเนอะว่ามั๊ย
^ ^
ดีค่ะ
ก้เที่ยวไทยไปได้ทุกเดือน
เที่ยวไทยครึกครื้น
เศรษฐกิจไทยคึกคัก
หุหุ
อยากไปเที่ยวมั่ง
คงได้อะไรเยอะแยะเลยสินะ ^^
มันเหนื่อยจิงๆนะ
แต่มันก็คุ้มค่ากับสิ่งที่ได้มา