28-8-52

ดิฉันไปประชุมที่เชียงใหม่ครั้งนี้เป็นงานเกษียณอายุของเจ้าหน้าที่กรมรวมทั้งท่านอธิบดีซึ่งเกษียณปีนี้ค่ะ

 หลังจากดิฉันจัดประชุมให้น้องแพทย์ใช้ทุนกรมควบคุมโรคครึ่งวันเช้าของวันที่20สค.     ในช่วงบ่ายดิฉันว่างจากภารกิจจึงถือโอกาสไปเที่ยวดอยสุเทพและเข้าไปชมภูพิงค์ราชนิเวศน์ 

ไปครั้งนี้เราไปถึงช้าและมีฝนตก       ดิฉันถือโอกาสนั่งรถบริการในภูพิงค์ให้พาเที่ยวโดยจ่ายเงิน300บาท       สามารถนั่งได้3คนพอดี    มาครั้งนี้คุณชัยณรงค์ สามีมาด้วย   และมีลูกน้องเก่าจากเขื่อนภูมิพลมาบริการนายเก่า2วันค่ะ   เราสามารถเที่ยวครบและมีคนอธิบายให้เข้าใจ   รู้สึกคุ้มค่ากับเงิน300ที่เสียไปค่ะ   ถามน้องผู้หญิงที่ขับรถ  เธอบอกว่าเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวเพราะเวลาชาวอาหรับมา   ผู้ชายจะขับรถให้ผู้หญิงอาหรับที่มาเที่ยวไม่ได้

ในวันศุกร์ที่21   ดิฉันตื่นแต่เช้า แวะไปซื้ออาหารเพื่อไปทำบุญที่วัดที่อำเภอแม่แตง    เพื่อกราบพระอาจารย์เปลี่ยน   และถือโอกาสกินอาหารเช้าที่วัด    ในช่วงที่รอพระอาจารย์ลงมาฉันอาหาร   ดิฉันเล่าให้คุณชัยณรงค์ฟังว่าดิฉันมีโอกาสมาที่นี่หลายครั้งเพราะท่านผู้ทรงนพ. จรูญ   เป็นคนพามากราบท่านค่ะ   

หลังจากคุยกันไม่นาน    นพ.จรูญและภรรยาพร้อมน้องๆจากรพ.พระปะแดงก็ขับรถเข้ามาที่วัด   ดิฉันดีใจที่ใจเราตรงกันและได้พบกันโดยบังเอิญค่ะ    หลังจากนั้นมีหมอน้องๆอีก 2คนจากรพ.พระปะแดงก็ตามเข้ามาพร้อมเครื่องออกซิเจนเพื่อให้พระอาจารย์ได้ใช้เพราะทราบว่าท่านไม่ค่อยสบาย

พระอาจารย์เล่าว่าเป็นโรคที่แปลก  บางครั้งก็สบายดี  บางครั้งเหนื่อยจนทำอะไรไม่ได้   หมอทั้งเอกชนและศิริราชพบว่าอาจจะมีแคลเซี่ยมเกาะที่ลิ้นหัวใจ   กินยาก็ไม่หาย   ท่านเล่าว่าท่านใช้พลังจิตเอาแคลเซี่ยมออกไปได้บ้าง   อาการไม่ดีขึ้น   ท่านว่าท่านคงเป็นโรคที่เกิดจากกรรมในอดีตชาติด้วย (ท่านเล่าเรื่องกรรมที่ท่านเห็นแต่ดิฉันฟังไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่ท่านเห็นจึงไม่ขอเล่าค่ะ   )

หมอรัตน์จากรพ.พระปะแดงแสดงวิธีใช้ออกซิเจน      พระอาจารย์ยอมใช้สักพักก็ขอเอาออกค่ะ

ดิฉันเคยประทับใจพระอาจารย์เพราะท่านเคยดูแข็งแรงมากๆ   มาคราวนี้ดูท่านอ่อนเพลียกว่าเดิมมากทำให้นึกถึงคำว่ากายไม่ใช่ของเรา   บังคับไม่ได้จริงๆ  

เมื่อกลับจากวัดก็กลับมาพักเพื่อรองานเกษียณในช่วงเย็นซึ่งปีนี้หมอนุ้ยจากสถาบันบำราศเป็นพิธีกรคุ่กับคุณหนึ่งจากสคร.10ค่ะ

ในวันเสาร์ที่21 ก่อนกลับกรุงเทพ   ดิฉันและน้องโต๊ด ผู้ช่วยโครงการและคุณบงกชจากกองการเจ้าหน้าที่ถือโอกาสไปเที่ยวที่สันกำแพงเพื่อดูน้ำพุร้อน    ดิฉันเคยมาพักที่นี่แต่ไม่มีโอกาสแช่น้ำพุร้อน   มาครั้งนี้ถือโอกาสแช่เท้า   พอแตะน้ำอุณภูมิประมาณ50องศา   ต้องรีบขยับย้ายไปที่ไกลๆเพื่อจะได้แช่เท้าสบายขึ้นค่ะ

มาครั้งนี้ลืมนำกล้องมาด้วยเนื่องจากหมอปานยืมไปถ่ายslide การประชุมวิชาการ

ดิฉันให้สามีคุณบงกชถ่ายภาพจากบ่อน้ำพุร้อนเพื่อเป็นที่ระลึกค่ะ

 ถ่ายคู่กับครอบครัวคุณบงกชซึ่งรับผิดชอบเป็นผู้ช่วยเลขาโครงการTalent Management   และจะเป็นคนดูแลทั้งหมดแทนผอ.กองการเจ้าหน้าที่

 

ถ่ายคู่กับโต๊ด น้องที่ช่วยดูแลโครงการให้ดิฉันค่ะ