จะสุข...จะทุกข์....แค่ไหน.......ที่นี้กศน.

28  สิงหาคม  2552  16.00 น.

โต๊ะทำงานที่ผูกพันธ์................ตอนนี้ว่างเปล่า....เก็บของเรียบร้อยแล้ว............

วันจันทร์ต้องลากิจหนึ่งวันเพราะที่ทำงานใหม่ต้องเดินทางไกลอยู่....วันอาทิตย์อยากไปสอน

หนังสือ...รับปากนักศึกษาครูจะกลับมาทุกอาทิตย์จะกลับมาสอนเธอส่งพวกเธอให้ถึงฝัง...

จนกว่าจะสอบในวันที่  19,20  สิงหาคม  2552......จะสุข...จะทุกข์....แค่ไหน.......ที่นี้กศน.

เมืองยังมีเสียงหัวเราะ....ถึงบ้างครั้งจะมีขัดแย้งทางความคิดบ้าง...แต่ก็ได้แค่ง้อนกันเหมือน

เด็กๆสุดท้ายก็พี่...ก็น้องกันอยู่ดี....เที่ยงร่วมวงทานข้าวด้วยกัน...ที่ทำงานที่อื่นจะไม่ค่อย  

      มีบรรยากาศอย่างนี้.....ครูแต่ละคนมีเอกลักษณ์ของตัวเองที่ครูซ่อมคนจดจำได้ดีเสมอ.....

ใจหายน่ะพี่อยากบอกพวกน้องว่ารักพวกน้องๆทุกคน...แต่ละคนมีบุญคุณกับพี่คนละแบบ

จะอยู่ในใจพี่ตลอดไป........ครูลิ้มยามท้อแท้จะเปิดแผ่นชีดีที่น้องตั้งใจทำไว้ให้....

เสียได้ลิ้มไม่ได้ร้องเพลงไม้เมืองให้พี่ฟัง....อยากฟัง....จริงๆรักและเครารพ...

.ครูกศน.เมืองประจวบฯ