ภาษา คือ ภาษี

         ครั้งหนึ่งครูเอียดได้มีโอกาสไปสอนคนพายเรือที่ถ้ำเลเขากอบ อำเภอห้วยยอด จังหวัดตรัง  ซึ่งเป็นโครงการที่องค์การบริหารส่วนจังหวัดตรังได้จัดขึ้นเพื่อส่งเสริมให้ประชาชนผู้ประกอบอาชีพพายเรือที่ถ้ำเล มีความรู้ด้านภาษาต่างๆที่ใช้ในการให้ข้อมูลข่าวสาร การพูดแนะนำให้ข้อมูล การอธิบายรายละเอียดต่างๆที่นักท่องเที่ยวมีข้อสงสัยเกี่ยวกับข้อมูลในถ้ำ ซึ่งเป็นสิ่งที่ตื่นตาตื่นใจต่อนักท่องเที่ยวที่หลั่งไหลมาจากประเทศต่างๆ อาทิ อเมริกา อังกฤษ ออสเตรเลีย เยอรมัน จีน สิงคโปร์ มาเลเซีย ซึ่งจะมาเที่ยวชมถ้ำกันตั้งแต่เช้า จน กระทั่ง 2 ทุ่มก็ยังคงมีนักท่องเที่ยวมาชมถ้ำอย่างไม่ขาดสาย  นับว่าถ้าประชาชนผู้ประกอบอาชีพพายเรือที่นั่นมีทักษะด้านภาษาคงจะสร้างรายได้ให้ตนเองและครอบครัวมีเงินใช้แบบสบายๆ พึ่งพาตนเองได้ และจะส่งผลให้สังคมชุมชนนั้นมีความเข้มแข็งตามมา

         ครูเอียดมีความถนัดในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ด้านการพูดภาษาอังกฤษให้แก่บุคคลทั่วไปมาเป็นเวลาหลายปี เมื่อได้รับเชิญไปให้ความรู้กับประชาชนที่ถ้ำเลก็เตรียมบริหารจัดการเวลา เพราะต้องไปสอนเวลา 6 โมงเย็นจนถึง 3 ทุ่ม ซึ่งขณะนั้นลูกยังยังเล็กเรียนอยู่ชั้นประถม 1 คน  อนุบาล 1 คน   คนเป็นแม่โดยธรรมชาติก็ไม่อยากทิ้งลูกในช่วงเวลาดังกล่าว เลยพาลูกๆไปด้วยเป็นประจำ    ในการเตรียมการสอนครูเอียดจะพูดคุยกับผู้เรียนก่อนว่าพวกเขาจะอยากเรียนไปในทิศทางใด อยากเรียนรู้เรื่องใดบ้าง เมื่อได้คำตอบ ก็เข้าไปหาข้อมูลในถ้ำอย่างละเอียดถี่ถ้วน  แล้วมาเรียบเรียงแต่งตำราเพิ่มเติมในสิ่งที่ผู้เรียนอยากรู้อยากฝึก   การเข้าไปหาข้อมูลมาสอนครั้งแรก....ต้องเข้าไปหาข้อมูลในถ้ำ  คืนนั้นเป็นเวลา เกือบ 2 ทุ่ม และช่วงนั้นเป็นหน้าน้ำใหญ่น้ำจะขึ้นมาก.....ครูเอียดจะต้องนั่งเรือพายไฟเบอร์กับลูกศิษย์ 2 คน คนพายเรือ1  ครูเอียด และลูกๆตัวเล็กๆ อีก 2 คน .....ปรากฎว่าเรือติดเพดานถ้ำ  เรือเดินต่อไปไม่ได้     ทำเอาครูเอียดและลูกๆตัวเล็กๆ อกสั่นขวัญแขวนไปตามๆกัน  ลูกศิษย์จะต้องช่วยกดให้เรือต่ำตลอดระยะทางที่เข้าไปหาข้อมูล.... ทุกๆคนในเรือจะต้องนอนให้ราบที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้กระทั่งหัวแม่เท้าก็โผล่ไม่ได้ ทั้งตื่นเต้นและทั้งกลัว.... ต้องยอมรับว่าถ้าครูเอียดคนเดียวคงไม่เป็นไรพอทนได้ แต่วันนนั้นพาลูกไปด้วย.... เป็นการไปหาข้อมูลที่ตื่นเต้นที่สุด แต่เวลาเราบรรยายให้นักท่องเที่ยวฟังจะได้อรรถรสมาก เพราะได้ไปพบเจอกับสถานการณ์จริงๆ ตอนนี้ลูกศิษย์แต่ละที่ประกอบอาชีพพายเรือมีความชำนาญในพูดกับชาวต่างชาติแล้ว มีรายได้มีฐานะด้านการเงินที่ดีกันทุกคน ครูเอียดอยากบอกว่า ครูเอียดใจภูมิใจที่สุด....ที่มีส่วนในการผลักดันให้ประชาชนมีอาชีพ มีรายได้ พึ่งพาตนเองได้ อยากบอกว่าเรียน "ภาษา ได้ ภาษี"    ภาษาอะไรก็ได้  เรียนไปเถอะ...   แต่ขอให้รู้จริงนะจ้ะ .....และอยากบอกว่า... ตอนนี้ลูกคนโตของครูเอียด เรียนอยู่ชั้น ม.2  ส่วนคนเล็ก เรียนชั้น ป.6 แล้วจ้า... พบกันใหม่โอกาสหน้า....สวัสดีจ้า.....