วันนี้ผมตั้งใจจะเปลี่ยนชื่อบล็อกจาก "วิจัยธรรม" เปลี่ยนใหม่เป็น "บนเส้นทางธรรม" ครับ ทั้งนี้คำว่า "บนเส้นทางธรรม" นั้นเกิดแรงบันดาลใจมาจากคำว่า "The path is the goal" ซึ่งในที่นี้ผมหมายถึงว่า จริงอยู่เป้าหมายสุดท้ายของการฝึกปฏิบัติธรรมนั้นคือ "มรรคผลนิพพาน" แต่ด้วยความเป็นครูเมื่อเรียนรู้สิ่งใดที่เห็นว่าดีว่าชอบแล้ว เราก็จะพยายามนำไปถ่ายทอดต่อให้กับลูกศิษย์และคนอื่น ๆ ผมคิดว่าประสบการณ์ข้างทางบนเส้นทางธรรมในแต่ละขั้นนั้นมีความสำคัญกับคนที่จะเดินตามมาจะได้ใช้เป็นแนวทางช่วยให้เขาเดินได้ดียิ่งขึ้น ดังนั้นประสบการณ์ข้างทางบนเส้นทางธรรมจึงมีความสำคัญไม่น้อยไปกว่าเป้าหมายที่จะไปในความคิดของผมครับ
ประสบการณ์บนเส้นทางธรรมช่วงนี้ :
- คืนวันเสาร์ที่ผ่านมา เหตุปัจจัยได้ส่งให้เส้นทางเดินแห่งชีวิตเข้าไปพบกับบททดสอบธรรม ที่กัลยาณมิตรท่านหนึ่งบอกว่าเป็น "การสอบอารมณ์" ซึ่งเป็นบททดสอบที่ยากและหนักพอสมควร โดยถ้าเมื่อเป็นเมื่อก่อนนั้นจะเป็นทุกข์กายทุกข์ใจอย่างหนักทีเดียว แต่สำหรับครั้งนี้ นอกจากไม่กระเด็นกระดอนไปตามแรกแห่งทุกข์แล้ว ยังสามารถนำทุกข์นั้น มาเป็นบทเรียนสอนจิตสอนใจได้เป็นอย่างดี ถึงกับอุทานออกมาว่า บทที่ ๑ บทที่ ๒ บทที่ ๓ เลยทีเดียว
- จึงได้นำผลที่เกิดขึ้นกับจิตใจดังกล่าว มาปรึกษาครูบาอาจารย์ ท่านชี้แนะว่า เหตุการณ์ดังกล่าว เป็นการสอบอารมณ์ เมื่อเป็นเช่นนั้นแสดงว่า ได้ไต่บันไดธรรมไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว
- จึงหันกลับมาค่อย ๆ พิจารณาทบทวนดูว่า เกิดอะไรขึ้น ทำไมจิตใจถึงได้พัฒนาภูมิธรรมขึ้นไปได้ พบว่า นอกจากการตามดูใจดูกายอย่างค่อยเป็นค่อยไปแล้ว สัปดาห์ที่ผ่านมาได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง ซึ่งผมคิดว่ามีส่วนต่อพัฒนาการทางธรรมครับ นั่นคือ หนังสือ "วิธีสร้างบุญบารมี" โดย สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ซึ่งจะได้นำมาถอดบทเรียนในโอกาสต่อไปครับ
