ธรรมชาติน่าอยู่

โลกมีศาสดาตถาคตอยู่
ผู้ตรัสรู้อริยสัจเป็นอรหันต์
ข้ามวัฏฏะสงสารโดยมิหวั่น
ปฐมกาลแห่งพระพุทธองค์

สิ่งใดเล่าคว้าไว้ได้ในพระหัตถ์
ห้ามลมพัดห้ามน้ำไหลห้ามใจลุ่มหลง
เลือกเป็นจักรพรรดิหาญทรนง
ก้าวสู่แวดวงล้อกงกรรมหมุนตามรอยไป

เงาโศกของผู้เสียสละ
พร้อมที่จะมอบไอศูรย์ให้
กรำแดดลมทนหนาวไป
เมื่ออาทิตย์จวนปลายแสงใกล้สิ้นทิวา

ค่ำนี้ดิถีเพ็ญรัชนีผ่อง
ตรัสรู้เทพแซ่ซ้องทุกห้องฟ้า
สงบเย็นศีลสมาธิและปัญญา
ดับอวิชชาเพราะปุญญาพุทธานุภาพ

ช่วงซักเดือนสองเดือน ที่ผ่านมา ตอนกลางคืน ก่อนนอนได้มีโอกาสดูเทป รายการ “กบนอกกะลา”
ดูแบบจริงๆ จังๆ เทปแล้วเทปเล่า เหมือนสมัยดูหนังจีนชุด ตอนเด็กๆ เลย

ดูจนติดรายการนี้ไปเลย
แล้วก็ต้องยอมซูฮก คนทำรายการ ที่มันสมองสุดยอดจริงๆ

แต่ละเทป ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กน้อย ตั้งแต่ดอกไม้ .. ล้วนเชื่อมโยงไปสู่ดวงดาวได้ทุกเทป
แต่ละเทป ให้อารมณ์ที่มากระทบใจ ติดตรึงได้ทุกเทปเช่นกัน

ดูเทป “อาจารย์ใหญ่” ก็มีความรู้สึกอยากเป็นหมอ ..555
ตอนสมัยวัยรุ่น เราก็ใช้ประสบการณ์ชีวิตซะคุ้ม ไม่ค่อยสนใจปัจจุบัน (ตอนนั้น)
ไม่งั้นคงอยากเป็นหมอ ตามคนอื่นไปแล้ว 5555
แต่ก็ได้ประโยชน์อย่างนึงคือ เลิก บริโภค หมู วัว เป็ด ไก่ ไปเลย ... ไม่รู้ทำไม

ดูเทปเรื่อง “ลูกชิด” กับ เทป “กาแฟ” ก็ประทับใจชีวิตของคนที่อยู่กับธรรมชาติ
คนในเมืองมองเขาเป็นคนป่าคนดง หาว่าเขาไม่รู้เทคโนโลยีเหมือนเรา
หาว่าเขาไม่รู้จักวิพากษ์การเมืองเหมือนเรา หาว่าเขาไม่รู้วิธีกอบโกยเหมือนเรา
คนในเมืองพยายามจะเอาชนะธรรมชาติ รู้วิธีทำธุรกิจ รู้วิธีปกครองคน รู้วิธีจัดการต่างๆ นานา

แต่คนในป่าในดง รู้วิธีอยู่กับธรรมชาติ รู้จักธรรมชาติ รักษาธรรมชาติ
นั่นคือของจริงในชีวิต มากกว่าเป็นไหนๆ