เกิดเป็นคน เขาว่าไม่ยากเท่าไหร่ แต่กว่าจะโตมาได้อย่างเป็นสุขนี่สิ..ยากกว่า

ผู้เขียนได้ไปนวดแผนไทยที่ อบต.ท่าสุด อ.เมือง เชียงราย มาค่ะ...

แต่เพื่อนที่เป็นผู้ชายก็ได้นวดกับพี่หมอคำ....ผู้ชายคนเดียวของที่นี่....เพราะหมอท่านอื่น เป็นหญิงทั้งสิ้น...

พี่คำ หรือ หมอคำ ชายวัย 42 ปี ก่อนนี้เป็นช่างซ่อมรถมอเตอร์ไซต์ และเป็นคนที่ค่อนข้างใจร้อนเลยที่เดียว (พี่เขาเล่าให้ฟังค่ะ) พี่คำไม่ได้พิการทางสายตาโดยกำเนิด แต่เพิ่งมาสูญเสียการมองเห็น เมือไม่กี่ปีมานี้...

เพราะอะไร เขาก็ไม่ทราบ เพราะคุณหมอก็ไม่บอกให้ชัดเจน... แต่เริ่มแรก เขามองอะไรด้วยตาที่พร่าเลือนไปหมด ไปหาหมอเพื่อรักษาอยู่เป็นปี จนมองไม่เห็นในที่สุด....

พี่คำ เสียใจ  แต่ด้วยกำลังใจ และจิตใจที่เข้มแข็ง ทำให้เขาพยายามทำใจยอมรับสภาพชายตาบอด  ด้วยการเริ่มเรียนรู้ที่จะอยู่ในโลกมืดให้ได้ แม้แรกๆ จะเดินไปไหนมาไหนลำบาก (การมานวดที่นี่ ก็อาศัยญาติขับรถมารับ-ส่ง)  และพยายามหาอาชีพที่ตัวเองพอทำได้ โดยการเรียนนวดแผนไทย.....

เขาฝึกเรียนนวดมาพอสมควร จึงพอมาทำเป็นอาชีพเลี้ยงตัวเองได้...ขอบอกว่าฝีมือดี ไม่แพ้หมอท่านอื่นนะคะ...

ท่านใดสนใจ ก็เชิญไปใช้บริการได้ค่ะ ที่ อบต.ท่าสุด อ.เมือง จ.เชียงราย มาจากในเมือง ก็ผ่านเลย ม.แม่ฟ้าหลวงมาราวๆ 1 กิโลเมตรเศษๆ ก็ถึงแล้วค่ะ อยู่ซ้ายมือนั่นล่ะค่ะ....แต่หากไม่เจอหมอคำ ก็สามารถนวดกับหมอท่านอื่นได้นะคะ เพื่อช่วยสร้างรายได้ให้กับชาวบ้านในชุมชนท่าสุดค่ะ....

(มะนาวหวานเข้าใจนะคะ ว่าการที่เราสูญเสียการมองเห็น จะเกิดอุปสรรคในการใช้ชีวิตประจำวันอย่างไร ก็แค่ลองเอาผ้าปิดตาเราแล้วเดินไปทำกิจวัตรของเรา แค่ในบ้าน ในห้องนอน เราก็คงเดินชนนู่น ชนนี่ จนหน้าแข้งเขียวไปหมดแล้วล่ะค่ะ)

 

   

 

 .........ขอเป็นกำลังใจให้พี่คำ และผู้ที่เจอกับความโชคร้ายแบบพี่คำทุกๆท่านด้วยนะคะ....