เรื่อง ...(surprise)
วันนี้ม.3.4ทุกคนไปรอการเข้าแถวที่ใต้หอประชุมเหมือนเช่นเคย แต่วันนี้ดูหัวหน้าห้องของเราไม่ค่อยจะยิ้มแย้มสักเท่าไหร่ ก็วันนี้วันเกิด เม่น(หัวหน้าห้อง) นี่นาไม่มีใครแสดงอาการใดๆเลย ทำเอาหัวหน้าเราซึมลงไปทีเดียว แต่แล้วก็มีเพื่อนคนหนึ่ง(มีแผน)พูดขึ้นว่า "ไหว้ครูเสร็จแล้วไปที่แสตนด์ด้วยเด๊อ...อย่าลืมเน๊อ" เมื่อเพื่อนๆม.3.4ทุกคนทราบที่เพื่อนพูดกันหมดแล้ว เพื่อนๆ ก็เริ่มทะยอยกันไปเข้าแถว
-เรื่องของอาจารย์ (แต่ไม่ได้นินทานะคะ)-
ทุกๆวันชั้นม.3จะเข้าแถวบนแสตนด์ ข้าพเจ้าเหลือบไปเห็น อ.กิติยา ที่มีลูกศิษย์เยอะแยะที่มาให้ทั้งพวงมาลัยและหนังสือ และร่วมกันถ่ายรูป อ.เป็นคนที่เฮฮาในการสอน จึงมีนักเรียนรักและชอบ อาจารย์มาก แต่ถ้าดู อาจารย์ ตอนที่ไม่ได้สอนนี่ ถ้าใครไม่เคยเรียนกับอาจารย์ถ้าจะมองจากหน้าตาอาจารย์บางคนก็อาจจะว่าอาจารย์เป็นคนใจร้าย แต่ที่ไหนได้ อาจารย์ฮามากค๊ะ
เมื่อเข้าแถวเสร็จก็เข้าสู่พิธีไหว้ครู เพื่อนก็ย้ำนักย้ำหนาว่าเสร็จแล้วไปเจอกันที่แสตนด์ และม.3.4ทุกคนตั้งใจกับพิธีไหว้ครูมาก บางคนเมื่อร้องเพลงถึงกับซึ้งน้ำตาไหล นักเรียนส่วนมากจะขอพรอธิฐานให้อาจารย์ที่ตนเคารพ สำหรับข้าพเจ้าข้าพเจ้าก็ขอพรให้ท่านอาจารย์ทุกคนที่เคยสั่งสอนมาเรามาและมีความรู้สึกอยากกลับไปหาครูที่โรงเรียนเก่า แต่ก็หาเพื่อนที่อยู่โรงเรียนเดียวกันไม่เจอจึงไม่ได้ไป
เมื่อเสร็จพิธีไหว้ครูนักเรียนห้องม.3.4ทุกคนก็พากันไปที่แสตนด์ที่เพื่อนได้นัดหมายไว้ เมื่อมากันครบหมดทุกคน เพื่อนก็เริ่มทำเซอร์ไพรส์ โดยเพื่อนทุกคนยืนล้อมเม่น(หัวหน้าห้อง)กันเป็นวงกลมและมีเพื่อนคนหนึ่งบอก 3..4 ทุกคนก็เริ่มร้อเพลง แฮปเบิร์ดเดย์ให้หัวหน้าห้อง จนหัวหน้ายิ้มตาหยีจนตาจะติดกันอยู่แล้ว จากนั้นก็มีเพื่อนคนหนึ่งยื่นช็อกโกแล็ตรูปหัวใจให้ เมื่อเซอร์ไพร้ส์เม่นเสร็จ ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน โดยบางคน ก็ไปเที่ยว ดูหนัง ฟังเพลง เล่นเกม บางคนก็กลับบ้านไปเล่นเน็ต บางคนก็กลับบ้านไปทำการบ้าน
ส้มโอ
*** อ่านบันทึกของหนูแล้ว...ภูมิใจจริง ...บันทึกได้ดี...เห็นภาพความสุขชัดเจน
*** เม่น..คงจำวันนี้ไปอีกนานนะ...เพื่อนๆเขารักหัวหน้าผู้เสียสละ *** ฝากอวยพรวันเกิดเม่น..ขอให้มีแต่ความสุข......และให้ได้เป็นเกียรติเป็นศรี ประโยชน์ทวี แก่ชาติและประเทศไทยเทอญ...ด้วยนะจ๊ะ *** ฝากดอกไม้ให้เม่นด้วย
...สวัสดีครับส้มโอ เหอะๆเอาเรื่องเราลงด้วยอะ นี้คือการเขียนแบบประจารณ์โวหารใช่หรือเปล่าเนี้ย...ล้อเล่นนะครับ ขอบใจเด้อ(อายจัง555+)อันที่จริงจะมันกว่านี้อีกหากว่าบังกับโดมไม่ลากเราขึ้นแสตนด์นะ เราก็กะจะวิ่งขึ้นไปบนชั้น7เลยนะ แล้วให้พวกเพื่อนๆวิ่งตามคงจะมันและเหนื่อยไม่น้อยเลยน่ะ ว่าปะ555+
รูปหัวหน้าห้องตอนม.2ค่ะ
มาแล้วนะโอ
...โอเขียนเข้าใจง่ายดีและเห็นภาพอย่างที่อ.กิติยาบอกเลย
...เสียดายที่เราลงมาจากหอประชุมไม่ทันเลยไม่ได้เห็นว่าเป็นอย่างไรกันบ้าง
มาแอบดู
ควรลงรูปเยอะๆหน่อยนะ
รูปเม่นน่ารักมากๆเลยกำลังอ้าปากเลยอะ สงสัยแมงโม้จะกำลังบินออกมา แหมมีแค่รูปมายกับเม่นด้วยน่ารักจริงๆ แต่เมื่อวานก็น่าสงสารเม่นไม่มีใครพูดด้วยเลย แกล้งจนเพื่อนเศร้าเลยแต่เพื่อนก็มารู้ความจริงว่าโดนแกล้งตอนเซอร์ไพร้ส์นี่แหละ มีความสุขและความทุกข์นิดหน่อยที่แกล้งเพื่อน
ขอขอบคุณและขอบใจเพื่อนๆทุกๆคนที่มาเม้นท์และเป็นกำลังใจให้เรานะ ^^
ขอบคุณจากใจจริงและด้วยความจริงใจ*
สวัสดีค่า พี่ส้มโอ อิอิ แว๊บมาดูอ่ะคะ บายค่า
อยากรู้ว่าเม่นจะคิดยังไง ก่อน happy birthday เนอะ (แต่เม่นคงไม่คิดอะไรนอกจาก ก่อน happy birthday ทำไมไม่มีใครพูดด้วย) ก็งั้นๆแหละ
โห ๆ มากันเต็มเลยอ่ะ ว๊าแย่จังนึกว่าเค้าจะมาเป็นคนแรกซะอีก
พอดีแม่ใช้นวดขาอ่ะ เค้าเลยมาช้าไปหน่อยแต่ก็มาดูแล้วนะ
เขียนดีมากๆเลยด้วยแหละ
เค้ายังขึ้นลุกเลย ยังไงก็เขียนสิ่งดีๆต่อไปนะส้มโอ
สู้ๆนะทาเคชิ (555)...
ขอบคุณที่มาให้กำลังใจนะ
**แต่ขอให้เพื่อนๆช่วยเม้นท์ใช้ภาษาเป็นทางการนิดนึงนะจ๊ะ**
ส้มโอเขียนได้เป็นทางการมากๆเลยนะ
รูปเม่นตอนม.2ดูแล้วขำมาก
คู่กับมายด์อีกต่างหาก^^
และนี่รูปคนถือพานจ๊ะ
V
V
พานห้องของเราสวยดีเหมือนกันนะ
แต่ถ้าคนถือยิ้มอีกนิด
จะสวยมากๆเลยล่ะ
แต่ก็อย่างว่าแดดร้อนนี่
^^
จะฮากันไปไหนค่ะเพื่อน ๆ แค่นี้ยังอายไม่พอเหรอ(ถามตัวเอง)
ร้ายลึกนะส้มโออ่ะ แต่ก็นะ ขอบใจ แต่ทีหลังไม่ต้องน้าค่ะ
ขอร้องน้า......
55 5+ สุดยอดไปเลยส้มโอ
เก่งมากเลยอ่ะเขียนได้ไงเนี่ย
ได้อารมณ์มาก ๆ
ภาพที่ส้มโอโพสเหมือนอะ เเคทหน้าเหมือนซูโม่เลยของญี่ปุ่นอะ เหมือนคนญี่ปุ่นอะ
โตก็หน้าเครียดๆเนอะเหมือนไม่ได้กินข้าวเช้าเลย พานผู้ชายเบี้ยวอะ
พึ่งเห็นๆแดดมันร้อนเลยไม่ยิ้ม
แวะมาทักทายจ้าส้มโอ
พานไหว้ครูสวยจังเลยอ่า
^^*