เซ็งเป็ด........วันนี้เป็นวันซวยจริงๆ

วันที่ 14 พฤษภาคม 2552

เข้าสู่วันที่ 3 ของการฝึกสอน ดิฉันได้รับมอบหมายให้เด็กสอน ป4. ช่วงบ่ายดิฉันก็ไปสอนตามปกติก็ไม่มีอะไร  หลังจากสอนเสร็จดิฉันก็เดินลงบันไดมาก็รู้สึกเสียวเท้าเหมือนกันเพราะพื้นที่ของบันไดแต่ละขั้นแคบมาก สำหรับดิฉัน และค่อนข้างจะชัน เพราะดิฉันเป็นคนเท้าใหญ่ (คิดดูใส่รองเท้าเบอร์ 40 อ่ะ 5555)

จุดสำคัญของเรื่องมันอยู่ไอ้ตรงขาลงบันไดนี่หละค่ะ ดิฉันเกิดก้าวบันไดพลาด ก็เลยกลิ้งลงบันไดซะงั้น ซวยจริงๆ ของกระจัดกระจายหมดเลยสิ่งแรกที่ดิฉันทำก่อนเลย คือ รีบลุกขึ้นเพราะกลัวคนมาเห็น มีเด็กนักเรียนคนนึงวิ่งลงมาช่วยดิฉันเก็บของต่อมาก็มีครูผู้ชายวิ่งมาดู แล้วถามว่าเป็นอะไรบ้าง ดิฉันก็ตอบว่าไม่เป็นไร (แต่จริง เจ็บไปทั้งตัวเลยอ่ะ รู้สึกปวดหัวเข่าอย่างแรง) แล้วประโยคต่อไปที่ครูคนนั้นบอกดิฉันก็คือ มีคนตกเป็นประจำแหละหนู ไอ้เราก็นึกในใจว่ามันก็น่าอยู่หรอก บันไดแคบและชันเยี่ยงนี้  .

หลังจากนั้นดิฉันก็ค่อยๆเดินลงมาที่ห้องพักครู ตรวจสอบดูความบาดเจ็บบนร่างกายของดิฉัน สรุปคือ ขาทั้ง 2 ข้างมีรอยฟกช้ำเต็มไปหมด ปวดแขนทั้ง 2 ข้างมีรอยฟกช้ำด้วย แต่ที่หนักสุดก็ไอ้หัวเข่าข้างซ้ายของดิฉันนั่นแหละค่ะ แตกซะงั้นแผลไม่ลึกมาก แต่ก็เจ็บได้ใจพอสมควร จากนั้นก็ทำการปฐมพยายบาลตัวเอง เสร็จแล้วก็มานึกในใจว่า ทำไมเขาถึงสร้างบันไดแคบจัง แล้วดิฉันก้ไม่ใช่คนแรกที่ตกบันได ไม่ว่าจะเป็นนักเรียน ครู ก็เคยตกมาแล้ว  พูดถึงไอ้อาคารเรียนแบบนี้เป็นแบบมาตรฐานของเทศบาลนครเชียงใหม่กำหนดไว้ด้วย นั่นก็หมายความว่าทุกโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนครเชียงใหม่ก็ต้องสร้างเป็นแบบเดียวกันอย่างนี้แน่นอน ขอความกรุณาแก้แบบอาคารหน่อยได้ไหมคะ เพิ่มพื้นที่บันไดแต่ละขั้นหน่อยมั้ย ลดความชันหน่อยมั้ย จะได้ไม่มีใครได้เจ็บตัวอีก