เมื่อ 19 ก.พ51 โทรศัพท์ถึง 25 พ.ค.52
ผมเริ่มลงมือฝึกหัดบันทึกความทรงจำลงในบันทึก Go to know เมื่อว้นที่ 19 ก.พ.51
แล้วหลับตาลง จิตนาการเรื่องรูปแบบการจัดการความรู้ ของมนุษย์เปรียบเทียบกับรูปแบบการจัดการความรู้ของสุนัข ผมมองเห็นความโลภของมนุษย์ และความต้องการจำเป็นของสุนัข ผมรู้สึกอึดอัดและสับสนอย่างไรพิกล มันบอกไม่ถูกว่า เกิดขึ้นได้อย่างไร ผมเรียนมาจนถึงขั้น Ph.D ผมรู้สึกอายสุนัขเหลือเกิน
ความฝันบรรเจิดจ้าและแจ่มจรัสของสุนัขยังคงปรากฎร่องรอยอยู่ในมโนคติของผม
แต่มันเป็นเพียงความฝันคงไม่ใช่ความจริงทั้งหมดของชีวิต หวังว่าสุนัขมันคงไม่รู้ความคิดของผม
เสียงกริ่งโทรศัพท์ทำให้ผมตื่นจากความฝัน วันนี้เป็นเช้าของวันจันทร์ที่ 25 พ.ค.52 ผมตื่นขึ้นมาพบว่า เวลาได้ล่วงเลยมานานนับปีแล้ว ผมยังคงเฝ้าครุ่นคิดอยู่ต่อไป
ความฝันก็ยังเป็นความฝัน เสียดายเวลาที่ผ่านไป ได้แต่คิด และคิด อาจเป็นความคิดที่ไร้สาระ แต่
ผมยังชื่นชมตนเองที่กล้าคิดจินตนาการ และจะบีบบังคับตนเองให้กล้าทำ กล้าสร้างฝันให้เป็นจริง
ผมฝันถึงดวงดาวสีน้ำเงิน มีคนอยู่ร่วมกับธรรมชาติ ผมมองเห็นสิ่งที่เรียกว่าภูมิปัญญาของมนุษย์
ผมเห็นความพยายามของมนุษย์ที่จะเข้าควบคุมธรรมชาติ ผมเห็นอำนาจของธรรมชาติที่ดิ้นรนต่อสู้เพื่อให้หลุดพ้นจากเครื่องพันธนาการ ผมตัดสินใจไม่ถูกว่า ใครกันแน่ที่เป็นคนโหดร้าย มนุษย์หรือธรรมชาติ ใครโหดร้ายกว่ากัน
ผมมองเห็นภูมิปัญญาของมนุษย์ที่เป็นสีขาว สว่างกระจ่างจ้า เป็นแสงแห่งความว่างกระจ่างใจ มองต่อไปกลับไม่เห็นเป้าหมายปลายทางของชีวิต
อีกด้านหนึ่งของชีวิต ผมเห็นแสงธรรมชาติ ที่ไม่ขาวไม่ดำ แต่กลับแลเห็นทะลุถึงที่มาของแสงดูประหนึ่งปลายอุโมงค์ที่มีทางออก ผมเห็นความเชื่อมโยงของสรรพสิ่งในธรรมชาติ ความเกื้อกูล ความสมดุลย์ ความพอประมาณ และ ความเป็นเหตุเป็นผล แต่ผมมองหาความรู้ไม่พบ
ผมตื่นขึ้นมาวันนี้ ยังคงมีปัญหาสงสัยว่า
ธรรมชาติเป็นนายของมนุษย์ หรือมนุษย์เป็นนายของธรรมชาติ และใครเป็นนายของความรู้ทั้งปวง
ผมอ่อนเพลียเหลือเกิน สมองมันล้าจนไม่อยากจะคิด ผมอยากนอนเหยียดยาว แล้วเริ่มหลับตาลงท่องเที่ยวออกไปในดินแดนแห่งความฝัน ไปสู่ดินแดนที่มีชื่อว่า หมู่บ้านเศรษฐกิจพอเพียงเชิงระบบตามแนวพระราชดำริ ผมอยากเข้าไปสำรวจวิเคราะห์เรื่อง เศรษฐกิจพอเพียงของชุมชนบ้านโคกเศรษฐี อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี
วิถีชีวิตของคน 380 ครัวเรือน ในชุมชนบ้านโคกเศรษฐีนั้น มีสิ่งที่น่าสนใจและ เป็นสิ่งท้าทาย รอวันให้นักวิจัยเข้าไปค้นหาปัญหาเป้าเพื่อ วิจัยและพัฒนา การจัดการความรู้สู่การปฏิบัติของชุมชนอย่างยั่งยืน
ผมฝันที่จะสร้างรูปแบบยุทธศาสตร์การพัฒนาการจัดการความรู้ของชุมชน ผมจะทดลองใช้ยุทธศาสตร์การพัฒนาที่สร้างขึ้นแล้ว ฝ้นของผมมันจะเป็นจริงไหมหนอ ใครรู้ช่วยบอกผมที
รอให้ถึงวันพรุ่งนี้ เมื่อผมตื่นขึ้นมาแล้ว ผมจะเล่าให้ฟังอีกนะครับ
ก้าวแรกของความฝันในดินแดนของ จอมยุทธศาสตร์การพัฒนาตามรอยยุคลบาท มหาวิทยาลัยราชภัฎเพชรบุรี
พ่อครับ ลูกคิดถึงพ่อมาก9 ปีแล้วที่เราไม่ได้เจอกันลูกไม่รู้ว่าพ่อเป็นตายร้ายดีอย่างไรการคิดถึงคนที่ไม่รู้ว่าอยู่หรือตายมันทรมานนะครับพ่อจริงอยู่ที่ลูกอยู่ไกลถึงลอนดอนแต่เมื่อลูกมีโอกาสกลับไปเยี่ยมบ้านเกิดไม่มีเลยสักครั้งที่ลูกจะไม่ตามหาพ่อลูกติดต่อทุกคนที่รู้จักพ่อลูกไปทุกที่ที่มีคนเคยเห็นพ่อที่นั่นลูกตามหาพ่อจนหมดปัญญาแล้วครับถ้าพ่อได้อ่านข้อความนี้ อยากบอกให้พ่อรู้ว่าลูกคิดถึงพ่อสุดหัวใจ