กิริยาบางประการของมนุษย์โบราณกับมนุษย์ปัจจุบัน
๑) การแสวงหา ความต้องการพื้นฐานที่สำคัญสำหรับการดำรงชีวิตของมนุษย์คือ อาหาร ยารักษาโรค ที่อยู่อาศัย และเครื่องนุ่งห่ม นี้คือสิ่งที่เราได้เรียนรู้มาจากหน้าหนังสือวิชาการในครั้งอดีต ปัจจุบัน สิ่งพื้นฐานดังกล่าวนี้ ไม่เพียงพอที่จะตอบสนองความต้องการพื้นฐานเสียแล้ว ยังมีปัจจัยอื่นๆอีกมากมายที่เป็นสิ่งสำคัญสำหรับมนุษย์ โดยเฉพาะสิ่งอำนวยความสะดวก ดังนั้น การแสวงหา จึงเป็นกิริยาหลักที่จะนำมาซึ่งสิ่งอำนวยความสะดวก เพื่อให้ชีวิตสบาย การแสวงหาในครั้งโบราณอาจต้องใช้กำลังทางกายเป็นหลัก ส่วนการแสวงหาในปัจจุบัน คงต้องใช้มันสมองในการวางแผน ก่อนเอากำลังไปจัดการ อย่างไรก็ตาม เราจะพบว่า มนุษย์ไม่เคยหยุดการแสวงหา
๒) การแย่งชิง สภาวะความหมดกิเลส การยุติความต้องการทั้งหลาย การอยู่เหนือความต้องการทั้งปวง อาจเป็นเพียงอุดมคติหรือสิ่งตลกขบขันสำหรับบุคคลผู้ยังไม่เข้าถึงภาวะเช่นนั้น สิ่งที่เป็นจริงในสังคมมนุษย์คือ ใครมีอำนาจมากกว่า ผู้นั้นย่อมมีโอกาสหยิบฉวยสิ่งเลอค่า/สิ่งล้ำค่าในทางโลกได้มากกว่า ชนเผ่าที่มีอำนาจสูงทางการทหาร อาวุธ มันสมอง ย่อมครอบงำชนเผ่าที่ด้อยกว่า ประเทศที่มีอำนาจสูงก็ครอบงำประเทศที่มีอำนาจต่ำ คนที่ทรงอำนาจก็ใช้อำนาจครอบงำคนที่ด้อยอำนาจ การแย่งชิงที่ครอบงำทุกสิ่งทุกอย่างคือ การแย่งชิงอำนาจ ในอดีตอาจเป็นเพียงอำนาจเล็กๆในเผ่าของตน ส่วนปัจจุบันอำนาจดังกล่าวไม่ใช่เพียงในเผ่าหรือเชื้อชาติอีกแล้ว อย่างไรก็ตาม เมื่อแย่งชิงอำนาจได้มาแล้ว ก็มักจะถูกแย่งชิงไม่รู้จักจบสิ้น
๓) การครอบครอง มนุษย์พยายามที่จะครอบครองสิ่งที่ตนได้มาจากการแสวงหาและการแย่งชิง กิริยาของการครอบครองอาจมองเห็นได้จากความพยายามที่จะปกป้อง การขยาย การจับจอง การแสดงสัญลักษณ์ ฯลฯ
๔) การสืบทอด เมื่อมีอำนาจในการครอบครองสิ่งใดไว้ ก็พยายามไม่ให้สิ่งที่ครอบครองนั้นผ่านไปสู่มือมนุษย์นอกเชื้อสาย/สัญชาติ หากเป็นไปได้ ก็จะขอโยกย้ายสิ่งที่สืบทอดมานั้นไปสู่อีกโลกหนึ่ง เพื่อเสวยสิ่งที่สืบทอดนั้นต่อไป แต่หากเป็นไปไม่ได้ ก็จะขอมอบไว้แก่ผู้มีเชื้อสาย/สัญชาติเดียวกัน
๕) ความเปล่าดาย แม้แต่ร่างกายนี้ก็จำต้องละทิ้งมันไป............
