๐๘.๑๖ น. ผมเปิดทีวีไปช่อง ๙ อสมท. พบหนังการ์ตูนที่ผมเคยชื่นชอบมาตั้งแต่เด็ก เดิมทีใช้วิธีการอ่านตัวอักษรและดูภาพพร้อมกับจินตนาการ ปัจจุบันมีภาพเคลื่อนไหวให้ได้ฟังและชมไปด้วย อย่างไรก็ตาม หากพิจารณาในเนื้อหาทุกๆตอน เราจะพบวิถีแห่งจริยธรรมบางประการ

หนังการ์ตูนเรื่องนี้ เป็นที่ชื่นชอบของเด็กๆจำนวนมาก อาจจะเป็นว่า เด็กๆเหล่านักฝัน คงจะคิดว่า "จะมีอะไรบ้างไหมที่จะช่วยให้เขาทำอะไรก็ได้ อย่างที่เขาอยากจะทำ อยากจะให้มีให้เป็น" หากสมัยก่อนก็ต้องใช้คาถาอาคม แต่ปัจจุบันเป็นยุคของเทคโนโลยี การ์ตูนโดเรมอนจึงตอบรับความใฝ่ฝันในจินตนาการของเด็กได้ดี

เด็กบางคน (อย่างผม) แม้โตแล้ว (โตแต่ตัว) ก็ยังคงชื่นชอบ ทั้งที่รู้ว่าจำนวนหนึ่งของเนื้อหาเป็นจินตนาการ แต่จินตนาการนี่เองมีความหมายต่อเทคโนโลยี เช่น รถยนต์ซูซูกิ วิทาร่า (ตัวเก่า) ที่เข้ามาเมืองไทย เมื่อไม่นานมานี้ ผมจำได้ว่า เคยเห็นรูปลักษณ์ในการ์ตูนโดเรมอนเมื่อหลายปีก่อน (ผมไม่เคยไปญี่ปุ่น จึงไม่ทราบเหมือนกันว่า คนเขียนโดเรมอน เอารถมาเป็นแบบ หรือว่าจินตนาการเอง แต่ที่พบคือ ผมพบในหนังการ์ตูนก่อน)

ไทม์แมชชีน ในการ์ตูนโดเรมอน เป็นเครื่องมือข้ามเวลา และรูปแบบการข้ามเวลานี้ ก็กลายมาเป็นภาพยนต์ฝรั่งหลายเรื่อง

ในระดับ "นามธรรม" อย่างจริยธรรมในการ์ตูน ต้องใช้ความคิดบางอย่างเข้าไปจับ ผมไม่พบ "ความรุนแรงในการด่า การถกเถียง การเสียดสี" ในการ์ตูนโดเรมอน เหมือนอย่างละครไทยหลายเรื่องที่ถูกถ่ายทอดผ่านโทรทัศน์ บางคนแสดงความเห็นว่า ละครไทย เป็นการสะท้อนภาพของคนไทยในปัจจุบัน จะพบว่ามีความจริงบางประการ ทีนี้ ถ้าให้เด็กดูแต่การ์ตูนจินตนาการแบบสวยงาม เด็กๆ จะพบความจริงบางประการนั้นหรือไม่ .........................ก็ต้องมานั่งคิดกันว่า เด็กระดับใด ควรจะได้รับอะไรเป็นอาหารทางจิตวิญญาณ

นอกจากการ์ตูนโดเรมอนแล้ว ยังมีการ์ตูนเด็กๆ อีกหลายเรื่องที่ผมชื่นชอบเช่น นินจาฮาโตริ อาราเร่ เป็นต้น และที่อยากกลับไปดูไปชมอีกคือ ติน ติน ผจญภัย (ไม่ใช่การ์ตูนญี่ปุ่น)

จบห้วนๆ ขอบคุณครับ