การเตรียมความพร้อมด้านคณิตศาสตร์เพื่อเป็นพื้นฐานสำหรับการเรียนระดับประถมศึกษาปีที่ 1

ชื่อเรื่อง                  รายงานการใช้แบบฝึกเพื่อเตรียมความพร้อมทางสติปัญญาด้านคณิตศาสตร์ สำหรับ

      นักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 โรงเรียนบ้านตะเภา อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ

ผู้วิจัย                     นายแสวง  ทวีชาติ

ที่ปรึกษาการวิจัย  นายณัฐพงศ์  สุริยา

หน่วยงาน             โรงเรียนบ้านตะเภา  อำเภอปรางค์กู่  จังหวัดศรีสะเกษ

ปีที่พิมพ์                 2552

บทคัดย่อ

 

                   การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ดังนี้  1) เพื่อพัฒนาแบบฝึกเพื่อเตรียมความพร้อมทางสติปัญญาด้านคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80  2) เพื่อหาค่าดัชนีประสิทธิผลของการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึกเพื่อเตรียมความพร้อมทางสติปัญญาด้านคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2  และ 3) เพื่อเปรียบเทียบความพร้อมทางสติปัญญาด้านคณิตศาสตร์ก่อนเรียนและหลังเรียนด้วยแบบฝึกเพื่อเตรียมความพร้อมทางสติปัญญาด้านคณิตศาสตร์ ชั้นอนุบาลปีที่ 2 กลุ่มเป้าหมายในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 โรงเรียนบ้านตะเภา อำเภอปรางค์กู่ จังหวัดศรีสะเกษ ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2551 จำนวน 19 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดประสบการณ์เพื่อเตรียมความพร้อมทางสติปัญญาด้านคณิตศาสตร์ 2) แบบฝึกเพื่อเตรียมความพร้อมทางสติปัญญาด้านคณิตศาสตร์ จำนวน 10 ชุด 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน จำนวน 15 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) ค่าความยากง่าย ค่าอำนาจจำแนก และค่าความเชื่อมั่น

ผลการวิจัยพบว่า

1) แบบฝึกเพื่อเตรียมความพร้อมทางสติปัญญาด้านคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้น

อนุบาลปีที่ 2 มีประสิทธิภาพ 80.63/81.40 สูงกว่าเกณฑ์ 80/80 ที่ตั้งไว้ 

2) ค่าดัชนีประสิทธิผลของแบบฝึกเพื่อเตรียมความพร้อมทางสติปัญญาด้าน

คณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 มีค่าเท่ากับ 0.5827 แสดงว่าหลังการเรียนรู้โดยใช้แบบฝึก นักเรียนมีความพร้อมทางสติปัญญาด้านคณิตศาสตร์เพิ่มมากขึ้นร้อยละ 58.27

             3) นักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2  ที่เรียนโดยใช้แบบฝึกเพื่อเตรียมความพร้อมทางสติปัญญาด้านคณิตศาสตร์ มีค่าเฉลี่ยคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01