ความผูกพันธ์นำมาซึ่งความรัก

                     คนเรากว่าจะรู้จักกัน กว่าจะกล้าพูดคุย กว่าจะกล้าสู้หน้ากัน มันก็ยากอยู่แล้ว แต่เมื่อเวลาผ่านไปเนิ่นนาน การคบกันนานๆเป็นปีๆทำให้รู้จักกันมากขึ้น การคบกันเริ่มพัฒนา กลายเป็นความรู้สึกผูกพันธ์ กลายเป็นความรู้สึกคิดถึง รู้สึกเป็นห่วงเป็นใย อยากพบเจอทุกวัน จนกลายเป็นความรักที่ไม่สามารถบังคับใจให้หยุดรู้สึกได้ การพลั้งเผลอใจให้รักใครสักคนนั้น ยากที่จะทำใจให้ตัดใจจากใครคนนั้นได้ แต่.............รักนี้น่าเสียดายที่เป็นความรักที่ผิดหวัง เพราะการมาเจอคนคนนี้สายเกินไป เกินกว่าที่จะทำให้ความรู้สึกดีดีนั้นกลายเป็นความรู้สึกที่มีค่าได้ ความรู้สึกดีดีนี้ก็เป็นเพียงแค่ฝุ่นได้เท่านั้น เพราะความรู้สึกดีดีนี้ ใครคนนั้นเค้าได้มาแล้วจากตัวจริงของเค้า ฉะนั้นคนที่มาทีหลังก็ต้องเจียมตัวเจียมใจให้รู้ว่าตัวเองกำลังรักคนมีเจ้าของเข้าแล้วไม่รู้ตัว จนเวลาก็ได้ผ่านไปอีก ทำให้รักไปเจ็บไปไม่รู้จบ และไม่รู้อีกว่าเรื่องนี้จะจบลงยังไงหรือจะไม่มีวันจบ..........