หลักการพื้นฐานของบริหารการศึกษาเชิงอิสลามสามารถจำแนกออกเป็นสี่หัวข้อหลัก หัวข้อแรกจะเป็นเรื่องการไว้วางใจของบุคคล ซึ่งประกอบด้วยหลักการเชื่อฟังต่ออัลลอฮฺสุบฮฺ (Ta’ai) การภักดีในฐานะเป็นบ่าว (Ubodiyyah) การมอบหมายความไว้วางใจต่ออัลลอฮฺ (Tawakku) การนิเทศตรวจตรา (Muraqabah) ความรับผิดชอบตรวจสอบได้ (Amanah) และยุติธรรม (Aklaq) ความสารถในการปฏิบัติงาน ความรับผิดชอบ (Amanah) และความยุติธรรม (‘Adl) หลักการดังกล่าวนี้จะเกี่ยวข้องกับบุคลิกภาพและความสามารถของผู้บริหารการศึกษา
หัวข้อที่สองจะเป็นความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล ซึ่งจะเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ระหว่างหมู่สมาชิกของสถาบันการศึกษา อันประกอบด้วย ผู้บริหารการศึกษา บุคลากรทางการบริหาร ครูผู้สอน และนักเรียน หลักการที่อยู่ใต้หัวข้อดังกล่าวนี้ประกอบด้วยหลักความเป็นพี่น้องและมนุษย์สัมพันธ์ ความเสมอภาพ และการสั่งใช้ให้ทำสิ่งดีและห้ามปรามสิ่งชั่วร้าย
หัวข้อที่สามเป็นเรื่องเกี่ยวกับการบริหาร ซึ่งเกี่ยวข้องกับวิธีการที่ผู้บริหารการศึกษาใช้ในการปฏิบัติงาน หลักการที่อยู่ภายใต้หัวข้อดังกล่าวนี้ ประกอบด้วย หลักการเสริมสร้างพลัง การจูงใจและการกระตุ้น และความเป็นอิสระ
หัวข้อสุดท้ายจะเป็นเรื่ององค์การ ซึ่งจะเกี่ยวข้องกับพันธกิจ กลยุทธ์ และวิธีการดำเนินงานขององค์การ หลักการที่อยู่ภายใต้หัวข้อดังกล่าวนี้ ประกอบด้วยหลักความชัดเจน และเอกภาพแห่งวัตถุประสงค์ การวางแผน การตัดสินใจ การปรึกษาหารือร่วมกัน (Shura) การสรรหาและการคัดเลือกบุคคล อำนาจหน้าที่ การภักดีต่อผู้นำและองค์การ คาวามเชี่ยวชาญเฉพาะและการแบ่งงาน การรวมศูนย์ การกระจายอำนาจ การฝึกอบรมและการพัฒนาศักยภาพ และการจ่ายค่าตอบแทน
เป็นที่ประจักษ์ว่า หลักการอิสลามจะครอบคลุมทุกมิติของการบริหารการศึกษา ไม่ว่าเป็นเรื่องเศรษฐศาสตร์ มนุษย์ศาสตร์ จิตวิทยา องค์การ คุณธรรม จริยธรรม และจิตวิญญาณ หลักการดังกล่าวนี้ไม่ได้ถูกแยกออกจากสภาพแวดล้อมทางสังคม แต่กลับได้รับการบูรณาการเข้ากับทุกแขนงของชีวิต หลักฐานที่ชี้ชัดเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้รับการระบุไว้ในอัลกุรอาน อัล-สุนนะห์ และมรดกอิสลามอย่างเด่นชัด
