คบกันแบบเพื่อนน่าจะนานกว่าการคบกันแบบแฟน

 

 

 

 

        

 

 

 

 

 

               

 

 

 

 

              วันนี้แป๋มมีเรื่องราวที่ (คิดว่า) น่ารักๆมาฝากค่ะ  เรื่องที่ว่านี้อาจเป็นเป็นปัญหาโลกแตกของแป๋มและใครอีกหลายคนก็ว่าได้  นั่นคือ  การที่ญาติพี่น้องเป็นห่วงที่จนแล้วจนรอดยังไม่เห็นมีแฟนซักที  ยังแถมด้วยเพื่อนบ้าน  ครูบาอาจารย์และ    เพื่อนๆ  ต่างแสดงความห่วงใยกันถ้วนหน้า   รึจะเป็นประเภทหญิงชอบหญิง...ว่าไปโน่น... เฮ้อ....รู้สึกไม่สบายใจ  ที่ตัวเองต้องทำให้ทุกคนเป็นห่วง  หลายคราที่คุณป้าเรียกไปไถ่ถามเรื่องราวของหัวใจหลานเคยมีใครมาจับจองบ้างรึยัง    แต่คำตอบที่ได้รับก็เป็นคำยืนยันที่หนักแน่นจากแป๋มเหมือนกับทุกครั้งค่ะ  ว่า ...ยังค่ะ

           "แป๋มขอเรียนให้จบป.เอกก่อนนะคะ  รับรองมีคำตอบแน่นอนค่ะ" 

              ซึ่งคำตอบที่ว่าก็อาจไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนคิดก็ได้ค่ะ  และนี่ก็ใกล้เวลาแล้ว มหกรรมแนะนำหนุ่มก็เริ่มขึ้น  ทั้งลูกชายหลานชายผองเพื่อนคุณน้าคุณอา หลานชายอาหญิง แม้แต่เพื่อนที่เรียนมาด้วยกันยังไม่วาย... เฮ้อ..

 

โอ้..ชีวิตที่ถูกตีกรอบ..  กรอบที่สังคมเป็นตัวกำหนด

                                                   
 

    

  

โอ้ตัวเรา...นึกไปแล้ว...ข้องในจิต 
 
ด้วยไม่คิด...มีคู่ใจ...อย่างใครเขา 
  
ห่วงนักเรียน...งานวิจัย...ของตัวเรา

ช่างใครเขา...ดีใจด้วย...ที่มีแฟน 
  
อยากตอบแทน...ความรักที่...มีแต่ให้ 

หมดทั้งใจ...หมดทั้งกาย...ด้วยหวงแหน

หากยังเรียน...จึงไม่คิด...จะมีแฟน

หลังตอบแทน...คุณพ่อแม่...ค่อยว่ากัน

ฝากขอบคุณ...ค่ะทุกท่าน...ที่เป็นห่วง

ใจทั้งดวง...ขอมอบให้...สิ่งที่ฝัน

แป๋มเป็นหญิง...คู่ชายแน่...ขอยืนยัน

ยึดคำมั่น...โปรดทำตาม...ประเพณี..

 

  

          แหม....ก็ตั้งใจเรียนมาตลอด  ไม่ปรารถนาคบใครเป็นแฟน ไม่ใช่หยิ่งยโสอะไร แต่คิดว่าลูกสาวคนเดียว  อยากตอบแทนพระคุณบุพการีค่ะ  เป็นผู้หญิงที่จะบวชทดแทนคุณน้ำนมแบบน้องชายไม่ได้  นอกจากการประพฤติตัวดีไม่ให้พ่อแม่ผิดหวังแบบที่ใครมักพูดคำพังเพยว่า "มีลูกสาวเหมือนมีส้วมอยู่หน้าบ้าน" จึงอยากที่จะตั้งใจ  หมั่นศึกษาเล่าเรียนให้เป็นที่ชื่นใจของท่าน  ซึ่งก็สมใจตนเองที่ทำให้ท่านทั้งสองสุขใจเรื่อยมา ความตั้งใจดังกล่าว  ทำให้การคบเพื่อนต่างเพศกลายเป็นเรื่องรองแทบลืมไปเลย  คบกันแบบเพื่อนน่าจะคบกันได้นานกว่าการคบแบบแฟน  จะได้ไม่กังวลกับการคาดหวังใคร อีกทั้งไม่อยากให้ใครมาคาดหวังเราด้วยค่ะ  บัดนี้จึงพร้อมแล้วกับการเตรียมคานเอาไว้..."คานทองนิเวศ"ไงคะ  อิ..อิ..ภูมิใจจังเลย...

ขอให้สนุกกับการทำงานทุกท่านนะคะ... จบดื้อๆ... งง..งง..งง