...น้ำใส...ใจคน

 

ฉันเป็นคนหนึ่งที่ชอบมองแม่น้ำทุกครั้งที่มีปัญหา หรือจิตใจว้าวุ่นสายน้ำสายหนึ่งบอกเล่าเรื่องราวมากมายของสรรพสิ่งการเคลื่อนไหวและการเวลา

ที่ทับซ้อนอดีตถึงจุดหมายปลายทางสุดช่วงสายธารอันยาวไกล

  น้ำในฤดูแล้งลดต่ำลงน้ำในฤดูฝนไหลบ่ารุนแรงแต่ทุกฤดูกาลล้วนเซาะตลิ่งใกล้เข้ามาเรื่อยๆๆแม่น้ำค่อยตื้นเขินเนินดินค่อยๆถูกกลืนหายกับสายน้ำ

  สายน้ำสายหนึ่งคงเปรียบเหมือนการเดินทางของคนหนึ่งคนในความคิดบางวันก็เสงียบสงบบางวันก็ร้อนระอุด้วยไอแดดที่แผดเผา

  ใจคนเราก็เช่นกันมีคนเคยบอกว่ารู้หน้าไม่รู้ใจเรื่องราวต่างๆเราควรระวังบางคนภายนอกดูดีฉาบฉวยแต่สิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ข้างในเราไม่รู้ได้เลย

  บางคนชอบมองที่รูปลักษณ์ภายนอกสิ่งเหล่านี้ปรุงแต่งกันได้ แต่ทว่านิสัยคนยังไงก็ต้องเปิดเผยตัวตนแท้จริงสักวัน

  สายน้ำบางวันสงบนิ่งแต่ใครจะไปรู้ว่ามีคลื่นใต้น้ำแอบแฝงรึปล่าวบางครั้งสายน้ำถูกห่อหุ้มด้วยแสงแดดที่ทอทาบเป็นริ้วรายระยิบระยับสวยจับตาดูเยือกเย็นออ่นหวานแต่บางทีร้อนระอุเพราะแดดแผดเผา

  ก็คงเปรียบได้กับการเมืองวันนี้บ้างที่บางวันร้อนสะเหลือหลายแต่วันนี้กลับนิ่งเงียบรอเวลาปะทุเหมือนเคลื่อนใต้น้ำ

  ชีวิตคืออะไรกันน่ะแก่งแย่งชิงดีศักดิ์ศรีรักชาติหรือความเห็นแก่ตัว

เคยฟังพระพยอมท่านกล่าวไว้ว่าคนไทยต้องการนายกแบบไหนกันแน่

  ท่านชวนเป็นนายกก็ว่าเชื่องช้า ท่านอานันท์ ก็ว่าสุภาพบุรุษเกินไป

  ท่านบรรหารเป้นนายกก็ว่าเตี้ยเกินไป ถึงท่านทักษิณก็ว่าดื้อเกินไป

  ถ้าต่อไปถึงท่านอภิสิทธิ์เป็นนายกก็คงว่าหล่อเกินไป

  น้ำใส...ใจคน..เคยถามตัวเองกันบ้างไหมเราต้องการอะไรกันแน่มีใครสักคนไหมในแวดวงการเมืองที่ทำอะไรไม่เอื้อผลประโยชน์ตัวเองปกป้องตัวเอง

  สายน้ำลงไหลไปตามสุดปลายทางของแต่ละช่วงสายธาร

  แต่น้ำใส...ใจคนยากแท้หยั่งถึง