ผมเกิดความคิดนี้ในตอนเช้าของวันนี้ เมื่อเข้ามาอ่านบันทึกของตัวเองชื่อ "บันทึกไหนของ beeman ที่มาแรงในไตรมาสแรกของปี 2549" และตอนนั้นบล็อก beemanNUKM ของผม มีจำนวนข้อคิดเห็นรวมทั้งหมด 496 ข้อคิดเห็นเท่านั้น
พอท่านอาจารย์ JJ (2 เม.ย. เวลา 23:00 น.), คุณหมอวัลลภ (3 เม.ย. เวลา 8:34 น.) เเขียนข้อคิดเห็นเข้ามา รวมทั้งผมตอบข้อคิดเห็น รวมเป็นข้อคิดเห็น 499 ข้อคิดเห็นครับ
ลองมาอ่านสามข้อคิดเห็นที่เขียนกันในบันทึกก่อนหน้านี้นะครับ
- ท่านอาจารย์ JJ มาเขียนข้อคิดเห็นว่า
สม แล้ว สมลักษณ์ สุดยอดนักสถิติ
ใจรัก ใจชอบ ตรวจสอบผลสัมฤทธิ์
เยี่ยมยุทธ์ ยอดลิขิต ติดอันดับ สคส
- ส่วนคุณหมอวัลลภก็มาเขียนข้อคิดเห็นว่า
- ขอขอบคุณอาจารย์สมลักษณ์...
- บันทึกของอาจารย์ให้ข้อคิด และมีสาระดีมากครับ
- ขอขอบคุณอีกครั้ง
-
ส่วนผมก็ตอบข้อคิดเห็นไปดังนี้
-
- ขอขอบพระคุณท่านอาจารย์ทั้งสองที่เข้ามาให้กำลังใจครับ
-
เป็นการแสดงความเอื้ออาทรต่อกัน
-
เป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันเล็กๆ
-
การเขียนบันทึกนอกจากจะถ่ายทอดประสบการณ์ของการทำงาน (ซึ่งเป็นเรื่องที่คาดหวังแล้ว) ควรคำนึงถึงความชอบของผู้อ่านด้วย
-
ผู้อ่านใน gotoknow ส่วนมากเป็นนักวิชาการ แต่เราก็ต้องคิดถึงผู้อ่านที่ต้องการสาระบันเทิงด้วย (ผู้ที่ไม่ได้คาดหวัง) เพื่อให้ผู้อ่านเหล่านี้เข้ามาอ่านและได้รับความรู้ทางวิชาการ (ภาคปฏิบัติด้วย)
-
ความรู้ภาคปฏิบัติ เข้าใจยาก เพราะเป็นความรู้ที่จะต้องลงมือปฏิบัติจริงจึงจะเข้าใจ
-
ไม่เน้นความเข้าใจทฤษฎี แต่เน้นการปฏิบัติ จึงจะเข้าใจ และจะรู้ซึ้งถึงคำว่า "Knowledge"
-
เปรียบดังเรื่อง "ปริยัติ ปฏิบัติ ปฏิเวธ" นั่นแล
ผมคิดว่า แม้ว่าจะเป็นการ ลปรร. เล็กๆ แต่จุดเริ่มอยู่ที่ "ความประทับใจ" ครับ และ การลปรร.ทางเวทีเสมือนมันมีพลังครับ "พลังของความแตกต่าง" และ "พลังของคนคอเดียวกัน" เป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ทางบล็อก หรือเรียกว่า "B2B" อันจะนำพาไปสู่ "F2F" ในอนาคตครับ
แล้วใครจะเป็นคนที่ 500 ที่เข้ามา ลปรร. (K-sharing) เล็กๆ กับผมครับ ... ผมรออยู่นะครับ
เรียนท่าน BeeMan แสนขยัน
ขอพลังใจที่มี
จงพลีงาน เพื่อชาติ
Click ครั้งเดียวได้มาสองครั้ง 555 รอรางวัล 500
เรียนท่านอาจารย์ JJ
รับทราบครับ เป็นรางวัลมอบให้ท่านเลยครับ สำหรับภาพนี้ ๔
รับทราบ คราบท่าน
Z U at HadYai