ความภูมิใจของคนเป็นครู

               ข้าพเจ้าได้รับมอบหมายให้สอนสาระเพิ่มในกลุ่มสาระภาษาไทยในรายวิชานิทานพื้นบ้านในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2  "ตุ๊" เป็นชื่อเด็กชายคนหนึ่งที่เลือกเรียนในรายวิชานี้  ตุ๊เป็นนักเรียนที่มีปัญหาในเรื่องความคิด  พฤติกรรม  ที่แตกต่างจากนักเรียนคนอื่นๆจากการสอบถามคุณครูในโรงเรียนและเพื่อนๆทราบว่า ตุ๊ จะไม่ค่อยสนใจเรียนและไม่ยอมทำงานส่งคุณครูทำให้ผลการเรียนตกต่ำ   เพราะฉะนั้นในการจัดการเรียนการสอนของข้าพเจ้าที่นำมาใช้กับ ตุ๊ และนักเรียนคนอื่นๆจึงแตกต่างกัน...ข้าพเจ้าใช้วิธีการเรียกมาคุยซักถามถึงความเป็นอยู่เพื่อสร้างความสนิทสนมและคุ้นเคย  เพื่อให้ตุ๊เกิดความไว้วางใจและยอมพูดคุยด้วย  หลังจากนั้นก็ใช้วิธีการมอบหมายงานให้ทำโดยบอกว่า  ช่วยครูค้นนิทานเรื่องนี้ให้คุณครูหน่อยนะค่ะ...คุณครูจะเอาไปให้เพื่อนๆอ่าน  แต่ครูไม่มีเวลา ตุ๊ ว่างอยู่ช่วยครูหน่อยนะ  ตุ๊ก็จะรีบทำโดยนำนักสือนิทานในห้องสมุดมาคัดลอกและนำมาส่งให้    ต่อมาข้าพเจ้าก็ใช้วิธีการเล่านิทานให้นักเรียนทุกคนฟังและถามว่าใครเล่านิทานได้บ้างหรือใครรู้จักนิทานอีสปบ้างค่ะ   ทุกคนตอบว่ารู้จัก  รวมทั้ง ตุ๊ด้วย ข้าพเจ้าจึงให้นักเรียนออกมาเล่านิทานที่ตนเองชอบคนละ 1 เรื่อง  ตุ๊ ออกมาเล่าให้เพื่อนๆฟังและที่สำคัญเมื่อข้าพเจ้าถามว่าเรื่องที่เล่านี้ให้ข้อคิดกับนักเรียนอย่างไร ตุ๊ สามารถตอบได้ ทำให้ข้าพเจ้ารู้สึกภูมิใจที่สามารถทำให้ตุ๊ เล่านิทานให้เพื่อนฟังได้  เห็นแววตาของตุ๊เมื่อเพื่อนๆตบมือให้เค้าภูมิใจในตนเอง..และเป็นที่ยอมรับของเพื่อนในกลุ่ม  ทำให้ผลการเรียนของตุ๊ดีขึ้น...ข้าพเจ้ารู้สึกภูมิใจที่สามารถทำให้ตุ๊มีความสุขในการเรียนมากขึ้น...