ที่นี่...ในแต่ละภาคเรียน  เราเปิดให้ครูคิดประเด็นที่จะประเมินนักเรียนขึ้นมาเองตามลักษณะของกิจกรรมการเรียนรู้แต่ละตอน แต่ละหน่วย  และเมื่อสามปีผ่านไป ไวเหมือนโกหก  เมื่อสัปดาห์ที่แล้วมานับดูประเด็นที่คุณครูได้ตั้งขึ้นเพื่อสังเกตและประเมินนักเรียนรวมกันแล้วนับได้ถึงหนึ่งหมื่นสามพันกว่าประเด็น

โอ้....จำนวนนักเรียนที่ถูกประเมินมีไม่เกิน ๓๐๐ คน  ครูของเราช่างขยันตั้งสายตามองนักเรียนเหลือเกิน  และยิ่งไปกว่านั้น ทุกประเด็นถูกบันทึกลงในระบบฐานข้อมูล  ใครประเมินผู้นั้นก็บันทึกเอง

และในวันนี้  เราก็ได้เห็นพลังของ IT อีกครั้ง  โปรแกรมเมอร์แม่ลูกหนึ่งของเรา (ปิ๊งแวป รายเดิม) ใช้เวลาเพียงลัดนิ้วมือ  ตอบโจทย์ได้อย่างแม่นยำ เช่น คะแนนวินัยและความรับผิดชอบของนักเรียนชั้นปีที่ ๑ เป็นเท่าไร  เทียบกับนักเรียนปีที่แล้วเป็นอย่างไร  และเทียบกับกลุ่มเดิมในปีนี้ซึ่งตอนนี้อยู่ชั้น ๒ แล้วนั้นเป็นอย่างไร 

เราสามารถกำหนดหัวข้อที่ต้องการรู้จาก key word  ที่ครูใช้ในการตั้งชื่อประเด็นในการประเมินนั่นเอง  เช่น การทำงานกลุ่ม  ความคิดสร้างสรรค์ การมีส่วนร่วมแสดงความเห็น เป็นต้น

แต่ผลที่ได้จากการทดลองในวันนี้  บอกเราได้เพียงว่า  การบันทึกอย่างเป็นระบบนั้นมีพลังอย่างมหาศาลเมื่อผนวกกับ IT  สิ่งที่เราต้องทำต่อไปคือ  การจัดการกับ  ปัจจัยที่เกี่ยวข้อง  เงื่อนไขต่างๆ  และตัวแปรที่มีอยู่มากมาย  ให้ดีก่อนที่จะ ประมวล สังเคราะห์ สรุป  ตัวเลขต่างๆ ออกมาเพื่อเข้าสู่กระบวนการวิจัยและพัฒนาในขั้นต่อไป