ทุกคนย่อมเห็นแก่ตนเท่านั้น
แบ่งกันให้....พอใจ
บ้านเมืองเรา มีอยู่แค่นี้
แต่เรามีคนมาอยู่ด้วยกันมากมายขนาดนี้
แล้วเรามาแบ่งกันให้พอใจ
อำนาจอยู่ในมือ...ย่อมทำได้ทุกอย่าง
เราเคยคิดไม่ว่า...อำนาจและตำแหน่งที่สวมใส่
มันจริงหรือว่าเรามีความสามารถและเหมาะสมกับตำแหน่ง...ที่ได้รับและอยากได้
เราไม่อายกันบ้างเหรอ....
ว่าบ้านเมืองจะเป็นอย่างไร...ประชาชนเขา....จะคิดอย่างไร
ประชาชนจะอ๊วกแตก...แล้ว
หากระโถง...มาหลายใบก็รองรับอ๊วก....แตกไม่หมด
ประชาชนส่วนหนึ่งอาจจะอ๊วกแตก....รู้สึกละอายแทน
แต่นักกินมืองกลับ...รับประทานกันอย่างอร่อย
น่าสงสารใคร....ดี...
คุณหรือคุณ หรือตัวเราเอง....ช่วยตอบหน่อย
