ชนิดของคำควบกล้ำ
คำควบกล้ำแท้-ไม่แท้ |
คำควบกล้ำ หมายถึง คำที่มีพยัญชนะสองตัวเขียนเรียงติดกันอยู่ต้นพยางค์ และใช้สระเดียวกัน
เวลาอ่านออกเสียงกล้ำเป็นพยางค์เดียวกัน
เสียงวรรณยุกต์ของพยางค์นั้นจะผันเป็นไปตามเสียงพยัญชนะตัวหน้า
คำควบกล้ำ มี
2 ชนิด คือ คำควบแท้
และ ควบไม่แท้
คำควบแท้ ได้แก่ พยัญชนะ ร ล
ว ควบกับพยัญชนะตัวหน้า
ประสมสระตัวเดียวกัน
เวลาอ่านออกเสียงพยัญชนะทั้งสองตัวพร้อมกัน
เช่น
พยัญชนะต้นควบกับ ร ได้แก่ พร้อม
เพราะ
ใคร
กรอง ครองแครง ขรุขระ
พระ ตรง ครั้ง กราบ โปรด
ปรักปรำ ปรับปรุง
ครื้นเครง เคร่งครัด ครอบครัว
โปร่ง
พยัญชนะต้นควบกับ ล ได้แก่
กลบเกลื่อน กลมกลิ้ง
เกลี้ยกล่อม เกลียวคลื่น
เคลื่อนคล้อย
ปลา
ปลวก ปล่อย
เปลี่ยนแปลง
คลุกคลาน
เพลิง เพลิดเพลิน
คล่องแคล่ว
พยัญชนะต้นควบกับ ว ได้แก่
แกว่งไกว
กวาด
กว่า
ขวาง ขว้างขวาน ขวิด
แขวน ขวนขวาย
ควาย เคว้งคว้าง
คว่ำ ควาญ
ความ แคว้น ขวัญ
ควัน
คำควบไม่แท้
คำควบไม่แท้ ได้แก่ พยัญชนะ ร
ควบกับพยัญชนะตัวหน้าประสมสระตัวเดียวกัน เวลาอ่านไม่ออกเสียง ร
ออกเสียงเฉพาะตัวหน้าหรือมิฉะนั้นก็ออกเสียง
เป็นเสียงอื่นไป
คำควบไม่แท้ที่ออกเสียงเฉพาะพยัญชนะตัวหน้า
ได้แก่พยัญชนะ จ ซ
ศ ส ควบกับ
ร เช่น จริง ไซร้ เศร้าสร้อย ศรี
ศรัทธา เสริมสร้าง
สระ สรง
สร่าง
คำควบไม่แท้ ท ควบกับ ร แล้วออกเสียงกลายเป็น ซ ได้แก่
ทรง ทราบ ทราม ทราย แทรก ทรุด โทรม มัทรี
อินทรี
นนทรี
ดอกดาวกระจาย
