ความยากลำบากในการพิสูจน์ตัวเอง

          เมื่อหน่วยงาน กศน. มีโอกาสด้วยการมีกฏหมายเป็นของตนเอง ที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า พรบ กศน.  หรือชื่อเต็มว่า พระราชบัญญัติส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย  หลายสิ่งหลายอย่างที่มีแนวโน้มส่อไปในทิศทางที่ดี  เกือบจะทุกอย่างเราไม่ต้องเริ่มต้นใหม่ เพียงแต่จัดทัพให้เข้ารูปเข้ารอยเท่านั้น และบางอย่างเราริเริ่มใหม่ให้มีระบบรัดกุมขึ้น เพื่อตอบโจทย์ทางสังคม

          โจทย์ทางสังคมประการสำคัญ คือ คุณภาพของการจัดการศึกษานอกโรงเรียน  หลายคนไม่เข้าใจ จึงนำเอามาตรฐานของการศึกษาในระบบโรงเรียนมาเปรียบเทียบ และในที่สุดก็สรุปว่าการศึกษานอกโรงเรียนไม่มีมาตรฐาน แต่เขาไม่ระบุข้อความให้ครบถ้วน ที่ถูกเขาต้องสรุปดังนี้ การศึกษานอกโรงเรียนไม่มีมาตรฐานเมื่อเทียบกับมาตรฐานของการศึกษาในระบบโรงเรียน  ที่ต้องอธิบายอย่างนี้ เพราะเราใช้มาตรฐานคนละอย่างกัน

          เพื่อเป็นการสร้างความเข้าใจแก่สังคม การวัดผลประเมินผลในภาคเรียนนี้  ท่านเลขาธิการ จึงสั่งการให้ทุกสถานศึกษาดำเนินการสอบอย่างเข้มข้น ทุกขั้นตอนต้องมีคณะกรรมการกำกับ ดูแลอย่างเคร่งครัด  ข้อสอบใช้ข้อสอบเดียวกันทั้งประเทศ ตรวจด้วยเครื่องตรวจกระดาษคำตอบที่มีมาตรฐาน มีความเป็นสากล ทุกอย่างที่ดำเนินการไปก็เพื่อตอบโจทย์ทางสังคมว่ามาตรฐานของ กศน. อยู่ตรงใหน และช่วยให้คน กศน.เองรู้ตัวตนที่แท้จริงของตนเองด้วย 

          อาทิตย์ที่ 21 และ 28 กันยายนนี้ ภาระในการสร้างความเป็นปึกแผ่น อย่างมั่นคงของคน กศน. คงหนักอื้ง  และเหน็ดเหนื่อย แต่การเหน็ดเหนื่อยครั้งนี้ คงจะดีกว่าการทนรำคาญที่ต้องตอบสังคมว่า มาตรฐานของงาน กศน. เป็นอย่างไร และอยู่ตรงใหน จริงอะปล่าว