“จิตสัมพันธ์สู่ความเป็นเลิศขององค์กร”
เป็นกระบวนการเรียนรู้ที่มุ่งหมายให้ผู้เข้ารับการอบรมมีประสบการณ์ตรงในการฟื้นฟูจิตสำนึกของการบริหารงาน รู้จักการวิเคราะห์ธรรมชาติขององค์กร ธรรมชาติของระบบงาน และเป้าหมายของงาน มีความเข้าใจถึงธรรมชาติของพนักงาน ซึ่งมีชีวิตจิตใจ และมีภูมิหลังที่แตกต่างกัน รู้จักการบริหารจัดการที่เข้าถึงสภาวะจิตใจของทีมงาน เพื่อเกิดภาวะงานได้ผล คนพอใจ รวมทั้ง เป็นการเปิดโอกาสให้ผู้เข้ารับการอบรมได้ขยายโลกทัศน์แห่งการบริหารตนเอง ประจักษ์แจ้งว่า องค์กรเป็นแหล่งสำหรับการพัฒนาตนเอง องค์กรเปรียบเสมือนโรงเรียนแห่งการเรียนรู้โลก การทำงาน งานคือคุณค่าของชีวิต เมื่อบุคคลรู้จักบริหารตนได้อย่างมีสมรรถภาพ ใช้ชีวิตเชื่อมโยงสัมพันธ์กับผู้คนในองค์กร จนสร้างบรรยากาศในการทำงานให้เต็มไปด้วยมิตรภาพ ย่อมส่งผลต่อเนื่องให้งานมีประสิทธิภาพ และผลงานขององค์กรมีคุณภาพตามที่คาดหมายได้
แทนที่จะจ่ายเงินเป็นค่าอบรม เอาเงินไปจ่ายโบนัสหรือจ่ายบำนาญพนักงานดีกว่าไหม
ดูท่าทางจะล้างสมองผู้เข้าอบรมให้ยอมรับสภาพการจ้างงานแบบกดเงินเดือนมากกว่า
ขอแสดงความเห็นนิดนึงนะคะ ไม่แน่ใจนะว่าถ้าเลิกการฝึกอบรมแล้วเอาเงินไปจ่ายโบนัสหรือจ่ายบำนาญ จะเป็นแนวคิดที่ถูกต้อง เพราะถ้าคิดยาวๆ (ไม่คิดสั้นๆ)เงินฝึกอบรม เฉลี่ยต่อ คน ต่อปี เป็นเงินแค่นิดหน่อยซึ่งเท่ากับว่าปีนั้นๆพนักงานจะได้เงินเพิ่มขึ้นไม่กี่ร้อยบาท กินข้าวไม่กี่มื้อก็หมด แต่ถ้าเอาเงินจำนวนเดียวกันไปเป็นการให้ความรู้สร้างกระบวนการคิดที่ดีให้กับพนักงาน เพื่อเป็นเครื่องมือในการทำงาน บางหลักสูตรพนักงานสามารถนำไปใช้ในชีวิตเค้าได้ตลอดชีวิต ความรู้ที่พนักงานได้นั้นติดตัวเค้าไปซึ่งถึงแม้พนักงานลาออก ไปทำงานที่ใหม่บริษัทก็ไม่สามารถขอความรู้คืนได้ ดังนั้นการฝึกอบรมก็คือการให้การศึกษาแก่พนักงาน การฝึกอบรมสร้างคนให้ได้ดิบได้ดีมามากแล้วนะคะ
บำนาญนี้จะยะยาวนะ สร้างขวัญกำลังใจให้คนงาน
การอบรมที่น่าเบื่อทำลายขวัญและกำลังใจพนักงาน
ยิ่งยุคนี้ Generation Y
http://www.bangkokbiznews.com/2008/02/02/news_25641111.php?news_id=25641111
ขออนุญาตร่วมแสดงความคิดเห็นครับ
1.ปัญญาเปรียบดั่งอาวุธ
2.ความรู้ต้องคู่คุณธรรม
3.บัณฑิตย่อมใฝ่รู้
4.คบคนพาล พาลพาไปหาผิด ....
ความคิดไม่มีผิดหรือถูก แค่เหมาะสมหรือไม่....เท่านั้น
ขอได้รับการขอบคุณ
เป็นคน แค่หายใจได้ กินข้าวเป็น ก็พอแล้ว ทำไมต้องให้คนอืนจูงจมูก หรือเป็นควาย ชีวิตมันจะอะไรกันนักหนา
จะมีสักกี่คน ที่มีความคิดคิดว่า ความคิดไม่มีผิดหรือถูก