ทำด้วยใจ ไม่ต้องใช้อำนาจ ความเข้มแข็งมันออกมาจากภายในไม่ใช่บนผลประโยชน์

วันนี้วันที่ 08-08-08 เป็นวันเปิดงานโอลิมปิคที่จีน มีงานประชุมแต่เช้า เดิมกำหนดเอาไว้ที่ 09.00 น. เลื่อนไปเลื่อนมาเป็น 10.00 น. จนแล้วจนรอดย้ายห้องประชุมไปมา (ไม่รู้ใครสับสน รู้แต่ว่าคนมาร่วมประชุมสับสนมาก ย้ายประมาณ 3-4 รอบ ขึ้นลงลิฟท์เป็นว่าเล่น) กว่าจะได้ประชุมกัน ปาเข้าไป 11.00 น.

-    เนื้อหาของการประชุม ฟังความคิดผู้เข้าร่วมประชุมแล้วสะเทือนใจ ประเมินสถานการณ์ไม่ถูก (นึกถึงใครบางคนอยากให้มานั่งวิเคราะห์ให้ฟัง)

-    คนใหญ่ๆ โตๆ ในที่ประชุมพูดถึงแต่หลักการ (ที่ใครๆ ก็คิดได้) แต่ไม่เห็นพูดถึงเรื่องแนวทางการปฎิบัติที่อิงอยู่บน “พื้น” ความจริง ในขณะที่ผู้น้อยก็บอกว่า ให้บอกมาเลยว่าจะให้ปฎิบัติอย่างไร จะได้ทำตาม”คำสั่ง” ทันที (ใจคอจะไม่คิดกันเองบ้างเลยหรือ? ว่าควรทำอย่างไรภายใต้ขอบเขตหน้าที่ของตน)

-    คนใส่ชุดที่น้ำตาลเข้ม ชอบแต่จะก่อสงคราม ไม่เคยคิด “สร้างไมตรี” แล้วจะให้คนเขาเชื่อถือได้อย่างไร ใช้เป็นแต่หลักการปกครองด้วย “อำนาจ” หลักการสร้างสรรค์ที่ปลุกจิตสำนึกให้คนเขารู้สึกอยากทำเอง คิดไม่เป็น เขาถูกล้างสมอง ใส่โปรแกรมให้เป็นเสมือนเครื่องจักรทำลายล้างที่เดินได้

-    พูดกี่คำก็จะทำแต่ “สงคราม” ทำไมนิยมใช้แต่วิธีรุนแรง ทั้งๆ ที่กำลังประชุมหาทางยุติความรุนแรง แต่กลับใช้แต่หลักการ “ปราบปราม” หรือว่าเราทุกคนต่างก็ถูกฝังชิปความรุนแรงไว้ในมโนสำนึก

-    เห็นการแสดงในวันเปิดงานโอลิมปิคของจีนแล้วอดชื่นชมไม่ได้ คนของเขาทำด้วยใจ ไม่ต้องใช้อำนาจ ความเข้มแข็งมันออกมาจากภายในไม่ใช่บนผลประโยชน์