ลืมมองให้ลุล่วง ทั้งท่วงท่า ว่า มายา

  

'

อาเอยอารมณ์ ที่วกวน แปรเปลี่ยนไป

หัวจิตแลหัวใจ ที่แปรผัน ตามอารมณ์

อยากได้แลอยากดี ระริกรี้ อยากสุขสม

อยากให้คนอื่นชม  แล้วหลอกตน ว่าแสนดี

 

อารมณ์ที่คุกรุ่น ที่แสนร้าย ดั่งแม่มด

คอยปิดแลคอยกด โป้ปดไว้  ทุกนาที

บอกเล่าแต่ที่ดี แล้วแต่งแต้ม ให้หลากสี

ดูแล้วแสนเปรมปรีด์ ที่แท้มี แต่ไส้กลวง

 

โธ่เอ๋ยฤาลืมมอง ลืมตรึกตรองในจิคใจ

ปล่อยให้ล่องลอยไป ตามนที มีสิ่งลวง

ลืมรั้งแลลืมถ่วง ลืมความจริงลืมทั้งปวง

ลืมมองให้ลุล่วง ทั้งท่วงท่า ว่า มายา