นึกในใจแล้วก็ผวา อีกครั้ง กับเหตุการณ์เฉียดตาย ในช่วงสายของวันที่ 25 มิย. ที่ผ่านมา เราหมายถึงทีมงานของเรา 5 คน ตั้งใจออกเดินทางจากเชียงใหม่ เพื่อทำงานร่วมกับ อบต.วอแก้ว อ.ห้างฉัตร จ.ลำปาง
และขณะนั้น 09.50 น. เรานั่งอยู่ด้านหน้ารถตู้กับคนขับรถ ด้วยความไว้ใจเราจึงไม่ได้เฉลียวใจว่าจะเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น
รถเรามาถึงใกล้รางรถไฟ คนขับมองซ้ายขวาก่อนที่จะข้าม แต่ทันใดนั้นเอง ตูม! หัวรถจักรของรถไฟ ชนรถตู้ที่เรานั่งมาอย่างจังเต็มกลางลำ
เกิดอะไรขึ้น เราไม่รู้สึกอะไรเลยจนคนขับรถเรียก แล้วเราก็มีสติกลับมาอีกครั้งหลังจากช๊อคอยู่ชั่วขณะ
เหตุการณ์ครั้งนี้ถือว่ายังโชคดีมไม่มีใครเสียชีวิต แต่ก็บาดเจ็บสาหัสเหมือนกัน
กับเหตุการณ์ครั้งนี้ เรารู้เลยว่า ชีวิตนี้ไม่มีอะไรจีรัง จะตายได้ในทุกขณะ ดังนั้น ก็คงต้องใช้ชีวิตอยู่บนฐานของคำว่า สติ (สติมาปัญญาเกิด)
ส่งใจไปช่วยน้องคนหนึ่ง ซึ่งตอนนี้ยังนอนรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล ขอให้น้องหายไว ๆ ฟื้นขึ้นมาพบสิ่งดี ๆ ในชีวิต ต่อไปในวันข้างหน้า
สวัสดีค่ะ
แวะมาขอบคุณที่แวะไปที่บันทึกค่ะ
ดีใจที่ทุกคนปลอดภัย ... เห็นด้วยค่ะที่ว่า ชีวิตไม่แน่นอน ต้องมีสติอยู่ตลอดเวลาค่ะ
(^__^)