ห่างหายไปนานทีเดียว เพราะต้องย้ายสถานที่ทำงานใหม่ กลับบ้านเอ๋ง..ว่างั้นเถอะค่ะ
หลาย ๆ อย่างยังไม่ค่อยเข้าที่ ของยังอยู่ในลังกระดาษน้ำเกลือ รพ.เดิมอยู่เลย ต้องมาแอบมาอยู่บ้านน้องสาวยาย บ้านพัก รพ.ยังไม่ได้ เดินทางวันละ 30 กม. น้ำมันแพงน่าดู..
บ้านใหม่ คงเป็นชื่อที่จะใช้ในการ ลปรร.ใน รพช.ขนาดใหญ่ขึ้น 30 เตียง รพ.โนนไทย จ.นม (นครราชสีมา นะไม่ใช่ milk ) ผ่าน HA แล้ว รอ re-ac อยู่
ต้องปรับตัว เพราะจากผู้บริหารมาเป็นผู้ปฏิบัติงาน อีกมุมมองแห่งการเรียนรู้ ในโลกใบนี้มีอะไรให้เรียนรู้มากมาย ไม่มีจบสักที ในบางเนื้องานน่าจะเหมือนแต่ไม่เหมือน หลากหลายมุมมอง แนวคิด
ติดตามหน่อยนะค่ะ คิดถึงบ้านเดิม "เราชาวท่าคันโท" และน้อง ๆ พี่ ๆ ทุกท่าน ติดต่อทางคุณแมว เหมือนเดิมค่ะ เป็นกำลังใจให้ทุกเส้นทาง การบริการสุขภาพ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วย
ยังคิดถึงเสมอ..ส่งข่าวส่งคราวบางละกัน
จากคนข้างบ้าน..ฮิๆๆๆๆงง..งงปล่าวเพ่.WHO???
สวัสดีคะน้องชาย
- ฝากความคิดถึงคุณยายด้วยครับ
คิดถึงคนอดีตอยู่ข้างบ้านครับผม อย่าลืมมาเที่ยวโคราชนะครับ
สวัสดี ค่ะ พี่พวง
สวัสดี ค่ะ
ตอนนี้ที่ท่าคันโท ฝนตกทุกวัน เรื่องตลกๆ ก็เยอะ เริ่มจาก
ทีม Fa ไม่รู้ว่าจะทำขั้น 2 อย่างไรดี (ไปอบรมมาแล้วทั้งนั้น)
เจ้าหน้าที่ไม่รู้ว่ากิจกรรมทบทวนทำไปทำไม
งานยุทธศาสตร์ ไม่รู้ว่าใครจะทำต่อ
งาน PMQA ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน ไม่มีใครรับผิดชอบ เพราะหนูไม่ทำให้
ที่โรงพยาบาลก็ทำสมรรถนะ ไม่รู้ทำไปทำไม ก่อนชาวบ้านเขา กลัวเข้าแท่งไม่ได้
ตลกไหม
หวังว่าพี่คงสบายดี ไม่นานก็ปรับตัวได้ มีปัยหา จะปรึกาพยาบาลจิตเวช ก็ยินดีนะคะ เดี๋ยวจะพาเข้าป่า เข้าดง แล้วคุยกันใหม่
สวัสดีค่ะคุณ naree suwan
ดีใจจังเลยค่ะ ...แอบเปิดโลกไส้เดือน เรื่องเล็กที่เราไม่ค่อยสนใจ
สวัสดีค่ะสาวท่าคันโท
- คิดถึงค่ะน้องสาว กำลังใจให้นะค่ะ บางอย่างเรากลัวเกินไป...เรื่องงานบางเรื่องเราเตรียมการไม่ทันกว่าจะเตรียมคน ..ต้องใช้เวลานาน..แต่หากเราไม่มอบให้ใครเลย..เราก็จะกินข้าวหรือทำงานไม่เป็นตลอดไป ..จึงไม่ต้องกลัวเกินกว่าจะเรียนรู้
- คิดถึงค่ะ