ศูนย์อนามัยที่ 8 ตรวจประเมินตลาดนัด

    เมื่อเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา  ทีมตรวจประเมินตลาดนัดจากศูนย์อนามัยที่ 8  ร่วมกับทีมเจ้าหน้าที่จากเทศบาลนครนครสวรรค์  เป็นทีมใหญ่  เพราะมีเทศกิจหลายคน  จึงทำให้ดูมีพลัง  ตลาดนัดแห่งนี้ชื่อว่าตลาดนัดคลองถมสุดขอบฟ้า    มีแผงประมาณ 100 แผง เจ้าของตลาดนัดคือคุณกมลได้เช่าที่ดินผืนนี้  ขายเฉพาะเย็นวันจันทร์    การพัฒนาให้เนี๊ยบตามกฏกระทรวงเรื่องตลาดจึงเป็นไปได้ยาก   ดังนั้นส่วนหนึ่งในการประเมินเราต้องพิจารณาบริบทของพื้นที่  ความร่วมมือและเจตนาของเจ้าของตลาด ประกอบกับภาวะเศรษฐกิจด้วย  และคุณกมล  ก็ให้ความร่วมมือกับเราเป็นอย่างดี  แต่มาต้อนรับเราในวันนี้ไม่ได้ เพราะมีอาชีพจัดตลาดนัดหลายแห่งเช่นที่กำแพงเพชร  พิจิตร  สุโขทัย  จึงให้เราไปพบกับผู้ดูแลตลาด

       หลังจากคุยกับหนุ่มผู้ดูแลตลาดชื่อว่าต่าย   แต่ต่ายไปเดินกับเราไม่ได้  ต้องจัดของขาย เราจึงบอกว่าไม่เป็นไรเดี๋ยวเดินดูเอง  ทีมของเราเริ่มเดินตามกันไปเป็นขบวน  เริ่มจากดูพื้นตลาดซึ่งเป็นหินคลุกก็พอใช้ได้  ไม่เรียบ  แต่ถือว่าเขาก็พัฒนาระดับหนึ่ง  ก็ขายแค่อาทิตย์ละวันเอง  เดินไปเจอรถมอเตอไซด์ดัดแปลง เป็นรถขายก๋วยเตี๋ยว  คนขายเป็นหนุ่ม  ขายดี ทำไม่หยุดมือเลยล่ะค่ะ   สังเกตภาชนะที่ใช้  มันคือถ้วยโฟมมหาภัยนั่นเอง  ก็เลยถามว่า ทำไมใช้โฟมล่ะ ใส่ของร้อนมันไม่ดีนะ  คนกินจะแย่  พ่อค้าหนุ่มตอบเราทันควันเลยว่า  "ปกติผมขายอยู่แถว อบจ. ข้าราชการมาซื้อเยอะแยะ"  คณะเราได้แต่อึ้งในคำตอบที่ฉะฉานนั้น

      เดินต่อไปโซนขายอาหารปรุงสำเร็จ  จะพยายามอธิบายเรื่องสวมหมวกคลุมผมและผูกผ้ากันเปื้อน  แผงไหนที่แต่งกายเรียบร้อยถูกต้องเราก็จะชม  หรือมีการปกปิดอาหารก็จะชม  คณะเราก็ได้รับรอยยิ้มหน้าบานจากแม่ค้าเป็นการตอบแทนที่ชม  ไปเจอแม่ค้าขายเบเกอรี่  มีทั้งขนมเค้ก  โดนัท สารพัดสีที่รอการลิ้มลองจากลูกค้าตัวน้อย ๆ  เราเดินแวะไปทักทายแม่ค้าและชมที่เขารู้จักทำอุปกรณ์มาปิดขนม ยามที่ไม่มีคนซื้อ  พอคนมาซื้อก็ค่อยเปิดออก  ปกติขายเบเกอรี่ตามตลาดนัด  จะเจอประเภทเปิดโล่ง  ลมพัดก็หอบเอาฝุ่นละอองมาช่วยตกแต่งหน้าเค้ก  แนะนำทีไรเขาจะเถียงเสมอว่าถ้าปิดคนซื้อมองไม่เห็น   เราได้แต่คิดในใจถ้าคนตาบอดมาซื้อก็คงใช่   เดินกันต่อไปแวะทักทายแม่ค้าที่กำลังปรุงแกงหม้อใหญ่  ไม่มีการใส่หมวก  ป้าแกก็นุ่งผ้าถุงแบบชาวบ้าน  เพราะนี่คือวิถีไทย  หมวกไม่ใส่เพราะป้าแกบอกว่าร้อน  ช่วงบ่าย 4โมงเย็น อากาศกำลังร้อนจริง ๆ แถมอยู่หน้าเตาไฟอีก  ก็เลยบอกป้าว่าผูกผ้ากันเปื้อนด้วยนะคะ แล้วถ้าไม่ร้อนก็ใส่หมวกแล้วกันเพราะกันผมร่วงลงในหม้อแกง  เดินผ่านแม่ค้าขายแกงอีกหลายแผง  ไม่มีการปกปิดอาหาร  บางคนตักอาหารใส่ถุงเตรียมไว้ก็เป็นวิธีที่ดีป้องกันฝุ่นละอองแมลงวัน และน้ำลาย   สรุปว่าตลาดแห่งนี้ต้องค่อย ๆ ไต่ทีละระดับในการพัฒนาให้เนี๊ยบ  แม้ว่าเจ้าหน้าที่สาธารณสุขจะทำได้เฉพาะให้คำแนะนำและขอความร่วมมือ  ไม่มีอำนาจเหมือนท้องถิ่น  แต่เราก็คิดว่าเราจะทำต่อไป เพราะมองเห็นชัดเจนว่าประโยชน์เกิดกับประชาชนจริง ๆ