เลขาฯประสานงานทุนการศึกษามาประมาณ 7 ปี ช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมามีความเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด น้องที่จบม.3 ส่วนใหญ่จะเข้าเรียนต่อ ม.4 กันมากขึ้น มีส่วนน้อยที่ต่อ ปวช. และน้อยกว่านั้นอีกที่เรียน กศน. หรือไม่เรียนต่อเลยเข้าใจว่าโฆษณาเรื่องสนับสนุนการศึกษาขั้นพื้นฐานถึง ม.6 ของรัฐบาลคงได้ผลดีมาก ทำให้การเรียนจนถึง ม.6 กลายเป็นเรื่องจำเป็นขึ้นมา ถ้าไม่มีเงินเรียนก็ไม่เป็นไร เป็นหนี้รัฐบาลไว้ก่อนได้
สำหรับเด็กอายุ 14-15 ปี การจะตัดสินใจทำอะไรแตกต่างจากเพื่อนเป็นเรื่องยากทีเดียว แม้เศรษฐกิจทางบ้านจะไม่เอื้อแต่เด็กส่วนใหญ่ที่ถึงแม้จะเรียนไม่ดี ไม่ชอบเรียน ก็ยังตะเกียกตะกายพยายามเรียน ม.4 ให้ได้
น.ส. อภิญญา บุญสีสุข (นุ่น) เป็นน้องส่วนน้อยที่ตัดสินใจเรียนต่อ กศน. เมื่อปีที่แล้วเลขาฯรับโทรศัพท์หลายครั้ง เพราะทั้งน้องและแม่ของน้องไม่แน่ใจว่ามูลนิธิจะยังคงให้ทุนต่อหรือไม่ (สงสัยทุนส่วนใหญ่คงไม่นับว่า กศน. คือการศึกษาทางหนึ่ง) จนเมื่อแน่ใจและได้ทุนไปแล้ว ก็ยังติดต่อโทร.มาคุยอยู่เรื่อยๆ ช่วงแรกนุ่นไปทำงานร้านค้าของญาติที่ต่างอำเภอ แล้วขอลากลับมาสอบ กศน. ใกล้บ้านเป็นช่วงๆไป เจ้าของร้านก็ใจดีอนุญาตทุกครั้ง
เป็นความภูมิใจของนุ่น ที่สามารถทำงานมีเงินเดือนเดือนละประมาณ 3,000 บาท ไว้ใช้จ่ายเอง ไว้ช่วยครอบครัวที่ยังมีน้องอยู่อีก 1 คน แล้วยังสามารถเรียนหนังสือไปด้วย นุ่นฝันไว้ว่าอยากเป็นครูและอยากเปิดร้านค้าเป็นของตัวเอง ปีนี้นุ่นย้ายมาทำงานโรงงานผลิตฮาร์ดดิสก์ที่ศรีราชา อีกเพียงปีเดียวนุ่นก็จะเรียน กศน. จบได้วุฒิเทียบเท่า ม.6
ถึงแม้ทุนการศึกษาจะมีค่าเป็นตัวเงินเพียงเล็กน้อย แต่นุ่นและแม่ก็พูดเสมอว่า มันเป็นกำลังใจให้นุ่นพยายามต่อไป ถึงชีวิตจะลำบากกว่าคนอื่น แต่ถ้าพยายามให้เต็มที่ อนาคตก็น่าจะดีได้ด้วยกำลังของเราเอง
หากชีวิตเป็นไปตามสุภาษิตที่ว่า ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น เลขาฯเชื่อว่าในอนาคตนุ่นคงจะได้ประกอบอาชีพที่สามารถเลี้ยงตัวเองและครอบครัว ได้ใช้ความสามารถและความมุ่งมั่นที่มีอยู่ในตัวทำประโยชน์ให้คนอื่นอีกมากมาย
เลขาฯเพิ่งส่งเอกสารเรื่องทุนการศึกษาไปให้นุ่นเมื่อวานนี้ แต่ก็ไม่มีประโยชน์เสียแล้ว เพราะนุ่นประสบอุบัติเหตุถูกรถเก๋งชนขณะขี่มอเตอร์ไซค์ เสียชีวิตคาที่เมื่อคืนนี้เอง แม่ของนุ่นโทร.มาบอกเลขาฯแต่เช้าด้วยเสียงเครือสะอื้น งานเผาศพของนุ่นจะจัดในวันพรุ่งนี้
ขอไว้อาลัยแด่ความมุ่งมั่นเพียรพยายามที่ผ่านมาทั้งหมดของน้องนุ่นค่ะ
ขอให้พี่นุ่น ไปสู่สุคตินะครับ
ขอเเสดงความเสียใจด้วยค่ะเพราะนุ่นก็อายุรุ่นราวคราวเดียวกับหนูก็เป็นหนึ่งในนักเรียนทุนขอให้นุ่นไปสู่สุขคติด้วยจากวิทยาลัยเทคนิคสระแก้ว
พี่ต้องแสดงความเสียใจด้วยน่ะ เพราะเข้าใจว่าเรื่องแบบนี้ใครก็ไม่อยากให้มันเกิดขึ้น
เพราะพี่ก็เจอมาหมาดๆ
ขอแสดงความเสียใจด้วยน่ะค่ะ
มีการพบกัน ย่อมมีวันจากกันเสมอ